فرهنگ غدیریه : فرهنگ الفبایی صفحه 258

«اگر همه ی درختان قلم و آب دریاها مرکّب، و جنیان حسابگر و انسان ها نویسنده باشند، هرگز نمی توانند فضایل علیّ بن ابی طالب علیه السلام را حساب کنند و به شمارش درآورند(1).»

خداوند متعال در قرآن درباره ی فضایل بی انتهای امیرمؤمنان و فرزندان بزرگوارش علیه السلام می فرماید:

قُلْ لَوْ کانَ الْبَحْرُ مِداداً لِکَلِماتِ رَبّی لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أنْ تَنْفَدَ کَلِماتُ رَبّی وَلَوْ جِئنْا بِمِثْلِهِ مَدَداً(2)

«]ای رسول ما![ بگو: اگر دریا برای (نوشتن) کلمات پروردگارم مرکّب شود، دریاها پایان می گیرد، پیش از آن که کلمات پروردگارم پایان یابد، هر چند همانند آن (دریاها) را کمک آن قرار دهیم.»

و در آیه ی دیگر می فرماید:

«وَ لَوْ أنَّ ما فِی الْأرْضِ مِنْ شَجَرَهًٍْ أقْلامٌ وَ الْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَهًُْ أبْحُرٍ ما نَفِدَتْ کَلِماتُ اللهِ…(3)»

«و اگر همه ی درختان روی زمین قلم شود و دریا برای آن مرکّب گردد، و هفت دریاچه به آن افزوده شود، این ها همه تمام می شود ولی کلمات خدا پایان نمی گیرد…»

با دقّت در آیات قرآن این معنا به دست می آید که منظور از «کلمات» فقط الفاظ نیست، بلکه معنای گسترده تری مراد است. آیه

1- . همان منبع.
2- . سوره ی کهف، آیه 109.
3- . سوره ی لقمان، آیه 27.