فرهنگ غدیریه : فرهنگ الفبایی صفحه 361

د) دوست علی مؤمن و دشمن آن جناب منافق است.

مگر طلحه، زبیر، عایشه و دیگران که شب و روز در خدمت آن حضرت بودند جزء اصحابی نبودند که پیوسته با واسطه و بلاواسطه از رسول خدا صلی الله علیه و اله شنیده بودند که می فرمودند:

«لا یُحِبُ عَلِیاً اِلاّ مُؤمِن وَ لا یُبِغضُهُ اِلا کافِر(1)»

و گاهی خطاب به خود آن حضرت می فرمود:

«لا یُحِبُکَ اِلاّ مُؤمِن وَ لا یُبْغِضُکَ اِلاّ مُنافِق

علی، فاطمه، حسن و حسین علیه السلام در زیر خیمه ای نشسته بودند رسول اکرم صلی الله علیه و اله به آنها نظر نمود و فرمود:

«اَنَا حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَکُمْ وَ سِلْمٌ لِمَن سالَمَکُمْ(2)»

من در جنگم با هر که با شما جنگ کند و در صلحم با هر که با شما در صلح باشد.

بالاخره صدها از این قبیل اخبار از آن حضرت شنیدند، مع ذلک در مقام مخالفت و دشمنی با آن حضرت برآمدند و لشکر جمع آوری نموده و به جنگ با آن حضرت برخاستند!؟

آیا این قبیل اشخاص به فرموده رسول خدا صلی الله علیه و اله منافق یا کافر و جنگ کننده ی با رسول خدا صلی الله علیه و اله نبودند(3)؟!

1- . همان منبع، ص 521، همدانی، میرسید علی، مودهًْ القربی، حموینی، قرائد و…
2- . همان منبع، ص 522، احمد بن حنبل، مسند، ج25، ص 443، حاکم، ص 149، مستدرک، ج3، طبرانی، کبیر، ابن حجر عسقلانی، الاصابه، ج4، ص 367 و…
3- . همان منبع.