فرهنگ غدیریه : فرهنگ الفبایی صفحه 380

فرضاً تمام حقوق خودت را به من بدهی چه دردی از من دوا می کند؟

­ من از پیشنهاد تو تعجب می کنم. خزانه ی دولت پول دارد یا ندارد، چه ربطی به من و تو دارد؟ من و تو هم هر کدام فردی هستیم مثل سایر افراد مسلمین راست است که تو برادر منی و من باید تا حدود امکان از مال خودم به تو کمک و مساعدت کنم، اما از مال خودم نه از بیت المال مسلمین.

مباحثه ادامه داشت و عقیل با زبان های مختلف اصرار و سماجت می کرد که اجازه بده از بیت المال پول کافی به من بدهند تا من دنبال کار خودم بروم.

آنجا که نشسته بودند به بازار کوفه مشرف بود، صندوق های پول تجار و بازاری ها از آنجا دیده می شد. در این بین که اصرار و سماجت می کرد، علی به عقیل فرمود: «اگر باز هم اصرار داری و سخن مرا نمی پذیری، پیشنهادی به تو می کنم، اگر عمل کنی می توانی تمام دین خویش را بپردازی و بیش از آن هم داشته باشی.

­ چه کار کنم؟

­ در این پایین صندوق هایی است. همین که خلوت شد و کسی در بازار نمانده، از اینجا برو پایین و این صندوق ها را بشکن و هر چه دلت می خواهد بردار!

­ صندوق ها مال کیست؟

­ مال این مردم کسبه است، اموال نقدینه، خود را در آنجا می ریزند.