فرهنگ غدیریه : فرهنگ الفبایی صفحه 381

­ عجب! به من پیشنهاد می کنی که صندوق مردم را بشکنم و مال مردم بیچاره ای که به هزار زحمت به دست آورده و در این صندوق ها ریخته و به خدا توکل کرده و رفته اند بردارم و بروم؟

­ پس تو چطور به من پیشنهاد می کنی که صندوق بیت المال مسلمین را برای تو باز کنم؟ مگر این مال متعلق به کیست؟ این هم متعلق به مردمی است که خود راحت و بی خیال در خانه های خویش خفته اند.

­ اکنون پیشنهاد دیگری می کنم، اگر میل داری این پیشنهاد را بپذیر.

­ دیگر چه پیشنهادی؟

­ اگر حاضری شمشیر خویش را بردار، من نیز شمشیر خود را برمی دارم، در این نزدیکی کوفه شهر قدیم «حیره» است، در آنجا بازرگانان عمده و ثروتمندان بزرگی هستند، شبانه دو نفری می رویم و بر یکی از آنها شبیخون می زنیم و ثروت کلانی بلند کرده می آوریم.

­ برادرجان! من برای دزدی نیامده ام که تو این حرف ها را می زنی.

­من می گویم از بیت المال و خزائه ی کشور که در اختیار تو است اجازه بده پولی به من بدهند تا من قروض خود را بدهم.

­ اتفاقاً اگر مال یک نفر را بدزدیم بهتر است از اینکه مال صدها هزار نفر مسلمان یعنی مال همه ی مسلمین را بدزدیم. چطور