فرهنگ غدیریه : فرهنگ الفبایی صفحه 512

ابوطالب گفت:

تنها عقیل(پسر بزرگ) نزد من باشد، هر کار دیگری انجام دهید مانعی ندارد حمزه، جعفر را برگزید و همراه خود به خانه اش برد و عباس، طالب را همراه خود به خانه اش برد.

و حضرت محمد صلی الله علیه و اله هنگامی که علی را برگزید، او شش ساله بود. همان طور که خود رسول خدا هنگامی که عبدالمطلب فوت کرد و ابوطالب سرپرست آن حضرت شد، شش سال داشت.

بدین گونه علی علیه السلام درشش سالگی به خانه ی پیامبر خدا رفت و آن حضرت و خدیجه خاتون او را خوب تربیت کردند تا پیامبر به رسالت مبعوث شد و علی علیه السلام همواره در کنار پیامبر صلی الله علیه و اله بود تا آن حضرت از دنیا رفت و علی تنها ماند(1)

(2).

«این امر سبب شد که علی علیه السلام به مدت هفت سال در خانه ی پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله تا اول بعثت زندگی کند و درمکتب کمال و فضیلت آن حضرت تربیت شود. امیرالمؤمنین درخطبه 192 نهج البلاغه می فرماید:

«وَ لَقَدْ کُنْتُ أتَّبِعُهُ إِتّباعَ الْفَصیلِ اَثَرَ أمِّهِ، یَرْفَعُ لی فی کُلِّ یَوْمٍ مِنْ أخْلاقِهِ عَلَماً، وَ یأمُرُنی بِالإِقتِداء بِهِ.(3)»

«و من در پی او بودم چنان که بچّه در پی مادرش، هر روز برای من از خلق و خوی خویش نشانه ای برپا می داشت و مرا به پیروی آن می گماشت(4).»

1- . علامه ی مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج38، ص 294.
2- . علامه ی مجلسی، محمدباقر، داستان های بحارالانوار، ج7، مترجم: محمود ناصری، نشر: دارالهدی، چاپ دوم، ص 51و 52.
3- . نهج البلاغه مترجم: صبحی صالح، خطبه 192.
4- . کوشا، محمدعلی، سیره و سخن پیشوایان، نشر: پارسایان، چاپ دوم، ص 91.