فرهنگ غدیریه : فرهنگ الفبایی صفحه 540

- ای قبیله ی من بیایید این حادثه ی تماشایی را ببینید. این کودک مبارک را تماشا کنید که چگونه کودک مرا از خطر مرگ نجات داده است. مردم قبیله بر لب چاه ازدحام کردند و سر و روی علی را غرق بوسه کردند.

علی از عهد کودکی موجودی اسرارآمیز بود. سخنانش، فکرش، خوراکش، روشی را که با کودکان در هنگام بازی داشت، سیادت و عظمتی که از خود میان بچه های مکه نشان داد. این نکته ها هر کدام شایسته ی اندیشه بود. ابوطالب و فاطمه به این کودک با چشم دیگری می نگریستند(1).

معاویه

پدرش ابوسفیان و مادرش هند دختر عتبه بن ربیعه است. معاویه، پدرش، مادرش و برادرش یزید هنگام فتح مکه اسلام آوردند.

آنها از جمله ی «مولفهًْ القلوب(2)» هستند که رسول خدا از غنایم هوازن به آنها صد شتر داد.

ابوبکر، معاویه و برادرش یزید پسران ابوسفیان را همراه با قشونی به شام فرستاد و هنگامی که یزید درگذشت، معاویه جانشین او در