فرهنگ غدیر صفحه 1

مقدمه

«غدیر»،بارزترین جلوۀ تشیّع و خطّ«ولایت»است.

تشیّع در بعد نظام سیاسی و حکومت،به شایسته سالاری معتقد است و«امامت»، نظامی الهی است که بر مبنای تعیین شایسته ترین افراد به جانشینی پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و ادامۀ ولایت خدا و رسول و اجرای احکام قرآن مبتنی است.

آنچه در سال دهم هجری به فرمان خدا در«غدیر خم»روی داد و پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله در روز هیجدهم ذی حجّۀ آن سال در بازگشت از«حجّه الوداع»،امیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السّلام را به امامت مسلمین و ولایت امّت و جانشینی خویش نصب کرد،در راستای اطاعت امر خداوند بود.

گرچه اعلان وصایت و خلافت و ولایت حضرت علی علیه السّلام از همان آغاز دعوت علنی در واقعۀ«یوم الدّار» (1)صورت گرفت و بارها و بارها این مسألۀ مهم و حیاتی و سرنوشت ساز،از زبان پیامبر خدا اعلام شد و آیات قرآن در شأن حضرت امیر علیه السّلام و فضایل او و اهل بیت عصمت نازل گشت،امّا«غدیر خم»روز اعلام رسمی و علنی این مسأله بود که در حضور بیش از صدهزار مسلمان حاضر در آن صحنۀ به یادماندنی بود.ازاین رو،غدیر برای پیروان مکتب اهل بیت که همان اسلام راستین است،نقطۀ عطف است و نقش کلیدی در شکل گیری«خطّ سیاسی تشیّع»دارد که ادامۀ اسلام ناب محمّدی است.