فرهنگ غدیر صفحه 133

پیدایش شیعه

اشاره

برخلاف تصوّر و القاء و تبلیغ مخالفین و جاهلانی که پیدایش شیعه را به عبد اللّه بن سبا نسبت می دهند،یا شیعه را گروهی سیاسی و پدیدآمده در پی مناقشات سیاسی پس از عثمان می شمارند،یا تشیّع را زاییدۀ عصر آل بویه یا صفویّه می دانند،شیعه از زمان پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله وجود داشت و قدمت آن به قدمت اصل اسلام و دعوت پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله برمی گردد.

در این زمینه بحثهای بسیار و تألیفات مفصّل و سودمندی شده است. (1)نحوۀ پیدایش شیعه و رمز و راز جدایی این گروه را از اکثریت اهل سنّت به اختصار از یکی از نوشته های علامۀ طباطبایی می آوریم:

«آغاز پیدایش شیعه را که برای اوّلین بار به«شیعۀ علی»(اولین پیشوا از پیشوایان اهل بیت علیهم السّلام)معروف شدند،همان زمان حیات پیغمبر اکرم باید دانست و جریان ظهور و پیشرفت دعوت اسلامی در بیست و سه سال زمان بعثت موجبات زیادی دربر داشت که طبعا پیدایش چنین جمعیتی را در میان یاران پیغمبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله ایجاب می کرد.

پیغمبر اکرم در اولین روزهای بعثت که به نص قرآن مأموریت یافت که خویشان نزدیکتر خود را به دین خود دعوت کند صریحا به ایشان فرمود که هریک از شما به اجابت دعوت من سبقت گیرد،وزیر و جانشین و وصی من است.علی علیه السّلام پیش از همه مبادرت نموده اسلام را پذیرفت و پیغمبر اکرم ایمان او را پذیرفت و وعده های خود را تقبل نمود و عادتا محال است که رهبر نهضتی در اولین روز نهضت و قیام خود یکی از یاران نهضت را به سمت وزیری و جانشینی به بیگانگانی معرفی کند،ولی به یاران و دوستان سرتاپا فداکار خود نشناساند یا تنها او را با امتیاز وزیری و جانشینی بشناسد و بشناساند ولی در تمام دورۀ زندگی و دعوت خود،او را از وظائف وزیری معزول و احترام مقام جانشینی او را نادیده گرفته و هیچ گونه فرقی میان او و دیگران نگذارند.

پیغمبر اکرم به موجب چندین روایت مستفیض و متواتر که سنی و شیعه روایت کرده اند تصریح فرموده که علی علیه السّلام در قول و فعل خود،از خطا و معصیت مصون است،هرسخنی