فرهنگ غدیر صفحه 206

حدیث هدایت-آیۀ منذر و هادی

حدیث هزار باب علم-هزار باب علم

حدیث یوم الإنذار-حدیث یوم الدّار

حدیث یوم الدّار

به این حدیث،حدیث الدّار و حدیث بدء الدّعوه و حدیث العشیره هم گفته می شود و یکی از فضایل علی بن ابی طالب علیه السّلام و دلایل امامت اوست.در اوایل بعثت پیامبر،وقتی آیۀ وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ (1)نازل شد و آن حضرت مأمور گشت که خویشاوندان خود را به اسلام دعوت کند،در خانۀ خود یا خانۀ ابو طالب جلسه ای برگزار کرد و چهل نفر را دعوت فرمود و ضمن طعام دادن به آنان،دعوت خود را مطرح کرد و فرمود:هریک از شما که در ایمان آوردن پیشقدم شود و اسلام را بپذیرد،او برادرم،وصیّ،جانشین من و ولیّ مؤمنان است.از حاضران کسی پاسخ مثبت نداد.تنها علی علیه السّلام بود که برخاست و ایمان و پذیرش خود را اعلام کرد.پیامبر نیز فرمود:این برادر من،وصیّ من و خلیفه من بین شماست:«إنّ هذا أخی و وصیّی و خلیفتی فیکم،فاسمعوا له و أطیعوا»،آن گروه خنده کنان و از روی استهزاء برخاستند و به ابو طالب می گفتند:تو را دستور داده که از پسرت اطاعت کنی! (2)

این حدیث و نقل تاریخی با عبارتهای گوناگون در منابع فراوان شیعی و عامّه نقل شده است.چون در خانۀ ابو طالب یا پیامبر بوده،به حدیث الدّار یا یوم الدّار شهرت یافته است.

چون پس از نزول آیۀ انذار خویشاوندان بوده،به آن حدیث الإنذار هم می گویند.دعوت پیامبر تنها بر ایمان آوردن نبود،بلکه همکاری در دعوت دینی و پشتیبانی هم بود،چون فرمود:«أیّکم یوازرنی علی هذا الأمر علی أن یکون أخی...»

حرکت استبصار-استبصار