فرهنگ غدیر صفحه 212

قرآن حق است و حق را بیان می کند.امّا بیماردلان از آن برداشت بد می کنند و به گمراهی می افتند.گاهی هم افرادی با انگیزه های باطل،حرف حقّی می زنند تا فریب دهند (-کلمه حقّ یراد بها الباطل).اگر کسی حق را بشناسد،باطل را هم خواهد شناخت و معیار شناخت حق و باطل بودن اشخاص و گروهها و فرقه ها شناخت حقّ است و این همه تفرقه و تشتّت،نتیجۀ کوتاهی و ضعف در شناخت حق است.

جنگ هفتاد و دو ملّت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت،ره افسانه زدند

از میان هفتاد و سه فرقۀ مسلمانان نیز«فرقۀ ناجیه»و«مذهب حق»،پیروان اهل بیت اند و مکتب عترت.در کشاکش کلامی و فرقه ای میان مسلمانان نیز،حق با گروهی است که پیشوای حق داشته باشند.پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله فرمود:«علیّ مع الحقّ و الحقّ مع علیّ،اللّهمّ أدر الحقّ معه حیث دار» (1)،علی علیه السّلام با حق است و حق با علی است،خدایا حق را دائر مدار او بگردان.از این سخن برمی آید که چون علی علیه السّلام از حق ناگسستنی است،پس کلام و راه او حق است و برهان،پیروان او برحقّند و هرچه امام بگوید حق است،چون حق بر محور و مدار او می چرخد.

گرچه حق و باطل بودن اشخاص را با حق می سنجند،امّا وقتی کسی حقّ مطلق و حق مجسّم شد،خودش تبدیل به معیار می شود و حق را با عمل و گفتار و موضع و داوری او باید شناخت.در زیارت جامعه دربارۀ اهل بیت پیامبر می خوانیم:«و الحقّ معکم و فیکم و منکم و إلیکم و أنتم أهله و معدنه»حق با شماست و در شما و از شما و به سوی شما باز می گردد و شما اهل و سرچشمه و معدن حقّید.در زیارت«آل یاسین»که از ناحیۀ مقدسه صادر شده است و فرموده اند که هرگاه خواستید به ما توجّه داشته باشید چنین بگویید،از جمله آمده است:«فالحقّ ما رضیتموه و الباطل ما سخطتموه و المعروف ما أمرتم به و المنکر ما نهیتم عنه.» (2)آنچه شما بپسندید حق همان است،آنچه شما خوش ندارید باطل است،به هرچه شما دستور دهید معروف است و از هرچه شما نهی کنید،منکر است.این دقیقا محوریّت اهل بیت عصمت و طهارت را در شناخت حق و باطل و معروف و منکر