فرهنگ غدیر صفحه 216

برسد.قرارشان بر آن شد که در جمع مردم،هردو طرف را(علی علیه السّلام و معاویه را)از حکومت عزل کنند.ابتدا ابو موسی گفت:من علی علیه السّلام را از خلافت عزل کردم،سپس عمرو عاص گفت:من معاویه را به خلافت نصب کردم.ولوله و اختلاف افتاد و گروهی از سربازان امام سر به شورش گذاشتند.

حکمیّت بدون نتیجه ای مثبت،به زیان امام تمام شد،به نحوی که می توان از آن به عنوان یک کودتا برضدّ علی علیه السّلام یاد کرد.اعتراض ها آغاز گشت.عدّه ای که از آنان به «خوارج»،یاد می شود،از فرمان علی علیه السّلام بیرون رفتند و با این اعتقاد که حکمیّت،اشتباه و کفر بوده،ما توبه می کنیم،از علی علیه السّلام خواستند توبه کند،چون با پذیرش حکمیّت،او هم کافر شده است.علی علیه السّلام نپذیرفت،چراکه حکمیت را خود اینان بر حضرت تحمیل کرده بودند.از همین جا نطفۀ گروه خوارج شکل گرفت و فتنۀ آنان در نهایت به جنگ نهروان منتهی شد. (1)

در کتابهای تاریخی و کلامی پیرامون موضوع حکمیّت و درستی و نادرستی آن و تفکّر خوارج و شعار«لا حکم إلاّ للّه»و خروج از امر امام و قیام بر ضدّ او بحثهای فراوان شده که طالبین به منابع مفصّل تر مراجعه کنند.

-جنگ صفین،قرآن بر نیزه کردن،خوارج نهروان،قرآن ناطق،مارقین.

حکومت علوی

حکومت علوی چیزی جز همان«حکومت اسلامی»نیست،امّا از آنجا که در طول تاریخ،سلسله های خلفا و حکّام و پادشاهان،حکومت خویش را اسلامی می پنداشتند، دوران حکومت پنجسالۀ حضرت علی علیه السّلام و شیوۀ حکومتی او در زمینه های مختلف به عنوان«حکومت علوی»الگوی مجسّم و قابل ارائۀ حکومت اسلامی است.