فرهنگ غدیر صفحه 26

ابتدا پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و آله آیات سورۀ برائت را به ابو بکر سپرد تا برود و در روز عید قربان،در منا در جمع حاجیان بخواند،آیاتی که مضمون آنها اعلام بیزاری خدا و رسول از مشرکین و تعیین ضرب الأجلی چهارماهه برای آنان بود که یا اسلام را بپذیرند،یا آمادۀ جنگ باشند.

پیامبر،قطعنامه ای در چهار ماده تنظیم کرد که پس از قرائت آیات سورۀ توبه،بر مردم خوانده شود.جمعی را هم همراه ابو بکر برای انجام این مأموریت فرستاد.ابو بکر چیزی از مدینه دور نشده بود که از سوی خداوند،پیک وحی آمد و پیام آورد که:«لا یؤدی عنک الا أنت أو رجل منک».این پیام را جز تو یا مردی از تو نباید برساند.آن حضرت، امیر المؤمنین علیه السّلام را با گروهی اعزام کرد و در ذو الحلیفه(مسجد شجره)به ابو بکر رسیدند و دستور پیامبر را ابلاغ کردند.

انس بن مالک چنین نقل می کند:

انّ رسول اللّه بعث ببرائه مع أبی بکر إلی أهل مکّه فلمّا بلغ ذا الحلیفه بعث الیه فردّه و قال:«لا یذهب بها إلاّ رجل من اهل بیتی»،فبعث علیّا. (1)مسؤولیت مهمّ ابلاغ پیام برائت از مشرکین و تهدید بت پرستان،شجاعت و قاطعیت و ایمانی می خواست که در وجود علی علیه السّلام تجسّم یافته بود.آن حضرت نیز طبق فرمان پیامبر،آیات نخست این سوره و قطعنامۀ ویژه را با صدای رسا در منا و جمرۀ عقبه خواند.نتیجۀ آن هشدار و قطعنامه، برچیده شدن اساس بت پرستی در اواسط سال دهم هجری از سراسر حجاز بود. (2)انجام این مراسم،نشان قدرت و هیمنه و شکوه مکتب توحید بر ضدّ شرک است و گویای آشتی ناپذیری موحّدان و مشرکان.

امام خمینی قدّس سرّه که احیاگر اجرای مراسم برائت از مشرکان در حجّ ابراهیمی است، می گوید:«اعلان برائت در حج،تجدید میثاق مبارزه و تمرین تشکّل مجاهدان برای ادامۀ نبرد با کفر و شرک و بت پرستهاست و به شعار هم خلاصه نمی شود،که سرآغاز علنی ساختن منشور مبارزه و سازماندهی جنود خدای تعالی در برابر جنود ابلیس و ابلیس صفتان است و از اصول اولیّۀ توحید به شمار می رود و اگر مسلمانان در خانۀ ناس و خانۀ