کتابخانه بالقرآن

فرهنگ غدیر صفحه 270

صفحه 270

8-شب چهارشنبه،پس از نیمه شب،علی علیه السّلام بر جنازۀ پیامبر نماز خواند و بنی هاشم و بعضی از انصار در مراسم دفن آن حضرت شرکت داشتند و هیچ یک از سران قریش و طلقاء حضور نداشتند.
9-شب پنج شنبه،امیر المؤمنین،همراه فاطمه و حسنین علیهما السّلام به در خانه های انصار رفتند و از آنان خواستند که به بیعت و عهدی که با پیامبر بسته بودند که از او و خاندانش دفاع و یاری کنند وفا کنند.چهل و چهار نفر پاسخ مساعد دادند.حضرت از آنان خواست که فردا با سرهای تراشیده و آمادۀ شهادت نزد او بیایند،جز چهار نفر نیامدند.شب جمعه و شنبه باز هم در خانه های مردم رفت امّا جز همان چهار نفر(مقداد،عمّار،ابو ذر،و سلمان) نیامدند.
10-قدرت حاکم در این مدّت،کسانی را نزد اسامه و سپاه او فرستاد که از اردوگاه به مدینه بیایند و با ابو بکر بیعت کنند.اسامه می گفت:وقتی پیامبر درگذشت،من فرمانده ابو بکر بودم،او هنوز سرباز تحت فرمان من است و حاضر نبود برگردد و بیعت کند.
11-قریش،از بیم آنکه علی علیه السّلام قدرت یابد و بر ضدّ آنان اقدام کند،پیاپی کسانی را نزد آن حضرت می فرستادند و می خواستند که به سقیفه آید و بیعت کند.حضرت هم عذر می آورد که مشغول مراسم پس از دفن پیامبر و جمع آوری قرآن هستم.امّا فشار زیاد شد و مسلّحانه به خانه هجوم آوردند و علی علیه السّلام را دست بسته به سقیفه بردند.امیر المؤمنین آنجا با اقتدار تمام با آنان بحث و احتجاج کرد،آن روز او را واگذاشتند و این هجوم اول به خانۀ علی و فاطمه علیهما السّلام بود که احتمالا چهارشنبه یا پنج شنبه بود.
12-دوازده نفر از مهاجرین و انصار،هماهنگ شدند که در نخستین جمعۀ پس از وفات پیامبر،در مسجد حاضر شوند و بر ضدّ غصب خلافت حرف بزنند و وصایای رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله را در روز غدیر یادآوری کنند.آنان عبارت بودند از:خالد بن سعید،سلمان،ابو ذر، مقداد،عمار یاسر،بریدۀ اسلمی،ابو الهیثم بن تیهان،سهل بن حنیف،عثمان بن حنیف، خزیمه بن ثابت،ابیّ بن کعب،ابو ایّوب انصاری(و به قولی:ابن مسعود).وقتی ابو بکر به