فرهنگ غدیر صفحه 376

بسیار است. (1)در زیارت جامعۀ کبیره نیز می خوانیم:«عصمکم اللّه من الزّلل و آمنکم من الفتن و طهّرکم من الدّنس و أذهب عنکم الرّجس و طهّرکم تطهیرا»نیز با عنوان «المهدیّون المعصومون»در همین دعا از امامان یاد شده است.

برای رهروی در مسیر حق،اقتدا به پیشوایان صالح که از هرلغزش و گناهی معصومند، شرط رسیدن به مقصود است و این عقیدۀ مترقّی دربارۀ پیامبران و امامان مایۀ فخر شیعه است که کسانی را به امامت پذیرفته اند که نه تنها معصیت نمی کنند،حتی فکر گناه هم در ذهن آنان خطور نمی کند.امام سجاد علیه السّلام فرمود:«الإمام منّا لا یکون الاّ معصوما...» (2)امام از ما اهل بیت،جز معصوم نمی باشد و عصمت امری نیست که در ظاهر خلقت باشد و از ظاهر شناخته شود،بلکه باید از روی نصّ و دلیل خاصّ باشد و معصوم،یعنی آنکه به ریسمان الهی یعنی قرآن چنگ بزند و خود را با آن قرین سازد و امام و قرآن از یکدیگر جدا نمی شوند،امام به سوی قرآن هدایت می کند و قرآن به سوی امام.

از امام صادق علیه السّلام پرسیدند:معنای عصمت در امام چیست؟فرمود:معصوم کسی است که با توفیق الهی از همۀ محرّمات خدا پرهیز می کند. (3)لزوم اطاعت از معصوم نیز به اطاعت از خدا منتهی می شود،چون امام معصوم،هدایتگر انسان به سوی خداوند است و به فرمودۀ امام علی علیه السّلام،خداوند از آن رو به اطاعت اولی الأمر در کنار خدا و رسول فرمان داد،چون که آنان معصوم و پاکند و به نافرمانی خدا امر نمی کنند:«...انّما أمر بطاعه اولی الأمر،لأنّهم معصومون مطهّرون لا یأمرون بمعصیته». (4)

مرحوم صدوق تصریح می کند:اعتقاد ما دربارۀ پیامبران و امامان این است که آنان معصوم و پاک از هرآلودگی اند و هرگز گناه نمی کنند،نه صغیره نه کبیره،در امر خدا نافرمانی نمی کنند و آنچه را فرمان یافته اند اطاعت می کنند،هرکس عصمت را از آنان نفی کند حتی در حالی از حالاتشان از آنان نفی کند،آنان را نشناخته است و دربارۀ آنان بر این

1- 1) .ر.ک:«بحار الأنوار»ج 25 ص 191،«اصول کافی»ج 1،«التنبیه بالمعلوم»شیخ حرّ عاملی،«احقاق الحق»قاضی نور اللّه،ج 2 ص 286.
2- 2) .بحار الأنوار:ج 25 ص 194.
3- 3) .همان.
4- 4) .همان،ص 200 حدیث 11.