فرهنگ غدیر صفحه 405

پیامبر خدا آن حضرت را ولیّ خدا و ولیّ هرمؤمن معرفی کرده است.این شعار،در بناهای اسلامی و معماریهای شیعی در کتیبه ها و کاشیکاریهای مساجد و آثار قدیم و در سکّه های کهن نیز نقش می بست.در دوران حکومت سلطان محمّد خدابنده نیز،وقتی او با ارشادات علامۀ حلّی شیعه شد،نام علی علیه السّلام را بر سردر مساجد و اماکن مشرّفه ثبت کرد،حتّی در سال 707 هجری نقش سکّه ها را عوض کرد و اسامی سه خلیفه را از آنها حذف کرد و سه جملۀ«لا إله إلاّ اللّه،محمّد رسول اللّه،علیّ ولیّ اللّه»را نقش سکّه ها قرار داد. (1)سه جمله ای که طبق روایت پیغمبر،بر سردرهای هشتگانۀ بهشت نوشته شده است:«...علی کلّ باب من أبواب الجنّه الثّمانیه:لا إله إلاّ اللّه،محمّد رسول اللّه،علیّ ولیّ اللّه» (2)و به فرمودۀ امام علی علیه السّلام:«انّ العرش لم یستقرّ حتّی کتب علیه بالنّور:لا إله إلاّ اللّه،محمّد رسول اللّه،علیّ ولیّ اللّه» (3)پیامبر خدا نیز آن حضرت را ولیّ خود و ولی خود را ولیّ خدا دانسته است:«انت ولیّی و ولیّی ولیّ اللّه». (4)-آیۀ ولایت،مولی،ولایت،شهادت ثالثه.

عمّار یاسر-اصحاب علی علیه السّلام

عمامه

عمامه،دستاری است که برسر می بندند.پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله و أئمّه عمامه برسر می بستند.

نشان نوعی کرامت و آقایی بود و عمامه بر سر کسی نهادن،عزت بخشیدن به او به شمار می آمد.رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله عمامه های متعدّد داشت.یکی از آنها به نام«سحاب»بود (5)،به معنای ابر،به سبب رها بودن گوشۀ آن در فضا،مثل ابر در آسمان.رسول خدا عمامۀ خویش را که سحاب نام داشت،در جنگ احزاب بر سر علی علیه السّلام نهاد که نه دور پیچیده شده بود و وی را به میدان فرستاد. (6)عمامۀ پیامبر که نشان و رمزی از سیادت و پیشوایی بود،به امامان دیگر به ارث رسید.این میراث نمادین مورد استفادۀ أئمّه قرار می گرفت.علی علیه السّلام آن را برسر می گذاشت،امام حسین علیه السّلام در عاشورا خطاب به دشمنان می فرمود:عمامۀ

1- 1) .علامۀ حلّی رایت ولایت،محمّد حسن امانی،ص 80 به نقل از ارشاد الاذهان علامه حلی.
2- 2) .بحار الأنوار،ج 27 ص 11 ح 24.
3- 3) .همان،ج 25 ص 174.
4- 4) .همان،ج 38 ص 135 ح 91.
5- 5) .بحار الأنوار،ج 16 ص 99.
6- 6) .همان،ج 20 ص 203 و ج 41 ص 88،نیز«احقاق الحق»،ج 6 ص 562.