فرهنگ غدیر صفحه 406

رسول اللّه بر سر من است.این نشانه،رمز تداوم رهبری رسول خدا و خلافت حقّه در نسل پاک او بود.از جمله رجزهایی که حضرت علی علیه السّلام در جنگ احزاب می خواند،این بود:

قد قال اذ عمّمنی العمامه انت الّذی بعدی له الإمامه (1)

پیامبر خدا آنگاه که عمامه بر سرم نهاد،فرمود:تویی آنکه امامت پس از من از آن اوست.این نشان می دهد که عمامه گذاری همراه با مسؤولیت دادن به کسی است که به این زینت آراسته می شود.

عمامۀ سحاب،یکی از شاخصۀ امام علی علیه السّلام بود.رسول خدا برای تأکید بر مفهوم نمادین آن،وقتی علی علیه السّلام را می دید که با آن عمامۀ اهدایی حضرتش می آید،می فرمود:

«اتاکم علیّ فی السّحاب» (2)،علی علیه السّلام با عمامۀ سحاب نزد شما آمد.با توجّه به اینکه «تاج»،نماد حکومت و زمامداری است،از سویی هم عمامه،مظهر هیبت و شکوه است و وقتی پیامبر عمامه بر سر علی علیه السّلام گذاشت و مقداری از یک طرف آن را به جلو و مقداری از طرف دیگرش را به پشت سر او افکند،فرمود:«هکذا تیجان الملائکه» (3)،تاجهای فرشتگان نیز همین گونه است،می توان نتیجه گرفت که عمامه نهادن رسول خدا بر سر امیر المؤمنین،کنایه از اعطای مقام سیادت و پیشوایی و خلافت به آن حضرت است.به همین مناسبت،یکی از نامهای روز غدیر،«یوم التّتویج»است،روزی که تاج امامت و پیشوایی بر سر شایسته ترین فرد برای رهبری پس از پیامبر نهاده شد.-یوم التّتویج.

عمران-ابو طالب

عمر بن خطّاب

وی چهل سال پیش از هجرت در مکه متولّد شد،بیشتر عمر خویش را در جاهلیت گذراند.در مکّه پنج سال پیش از هجرت مسلمان شد و دخترش حفصه همسر پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله بود.وی در ماجرای سقیفۀ بنی ساعده و روی کار آمدن ابو بکر،نقش اساسی داشت و پس از مرگ ابو بکر،خود در سال سیزده هجری با وصیت ابو بکر به خلافت رسید و ده

1- 1) .همان،ج 41 ص 88.
2- 2) .همان،ج 38 ص 297.
3- 3) .سفینه البحار،ج 6 ص 519(چاپ اسوه).