فرهنگ غدیر صفحه 419

موّاج،که کشتی نجات در ساحل آن پهلو گرفته است.غدیر،ادامۀ مکّه است و از غدیر تا خدا،فاصله ای نیست.غدیر،تجلّی«علی»و تجلّی«خدا»ست.غدیر،بهانه ای برای کوچاندن غربت از قاب نگاه خستۀ شیعه است،نامی است درخشان بر تقویم شیعه.غدیر، مقدمۀ جوشش سبز در آخر الزّمان است.روزی از انتهای تاریخ،مردی غدیری خواهد آمد.» (1)و از این نمونه ها در تعابیر شعر و نثر فراوان است.

«غدیر علی»هنوز هم چشمه ای لبریز از آب حیات و دریایی موّاج از کرامتهاست.

«غدیر»دریایی از باور و بصیرت،در کویر حیرت و هامون ضلالت است،تا کام جانها از آن سیراب شود.«غدیر»یک«کتاب مبین»است،سندی برای تداوم خطّ«رسالت»در جلوۀ «امامت».«غدیر»،برای تشنگان،چشمۀ زلال هدایت است،و برای ره گم کردگان، صراطی است که به«سنّت پیامبر»منتهی می شود.غدیر،عید ولایت است.

روز اکمال دین و اتمام نعمت،برنامه ای الهی برای حیرت زدایی از اذهان و اعمال امّت، در افقهای آیندۀ تاریخ.«غدیر»،تداوم خطّ رسالت،در آیینۀ«امامت»است.

پس...«عاشورا»با«امامت»پیوند دارد،و«غدیر»با«کربلا»پیوسته است.اگر امّت، «غدیر»ها را پاس بدارند،«عاشورا»های مظلومیّت و کربلاهای خون و شهادت پیش نمی آید و خورشید امامت،در محاق خلافت قرار نمی گیرد.امّت بی امام،رمۀ بی چوپان است و گلۀ بی شبان و راه بی علامت و شب بی چراغ،کشتی بی ناخدا،دشت بی چشمه، قنات خشکیده و بی آب!...

رهشناس تر از«مولود کعبه»کیست؟و قاطع تر از«ابو تراب»و پسندیده تر از«مرتضی» و والاتر از«علی»کدام است؟علی علیه السّلام،«غدیر خم»را از دریای فضائلش به موج نشانده است و رسول گرامی اسلام،دست روی چهرۀ خوب و شایسته ای گذاشته است.علی، برگزیدۀ محمّد نیست،بلکه منتخب خداست و پیامبر فقط ابلاغگر پیام الهی نسبت به امامت اوست.

غدیر،کاشتن بذر ولایت در جانهاست.غدیر،نشان دادن خورشید به گرفتاران