فرهنگ غدیر صفحه 426

نه صدها بار می مردیم هرروز نه جام زهر می خوردیم هرروز (1)

نویسنده ای در بیان شیوۀ طرح مسائل اعتقادی شیعه به گونه ای که وحدت آفرین باشد نه تفرقه افکن،می نویسد:«معتقدم اگر این مسائل را با بینش خاص شیعه،روح شیعه و شیوۀ علمی شیعه ارزیابی و معرّفی کنیم و بکوشیم تا به تشیّع علی علیه السّلام دست یابیم،در همان حال،برادری اعتقادی و وحدت صفوف و تفاهم با برادران اهل سنّت را نیز به دست خواهیم آورد،چه تشیّع علی علیه السّلام،همان اسلام محمّد صلّی اللّه علیه و آله است و علی خود بنیانگذار اصل وحدت در جامعۀ اسلامی است و بیست و پنج سال زندگیش را قربانی حفظ این وحدت کرد و بنابراین،شیعه نه از کنار تشیّع،بلکه از متن تشیّع علوی اگر قدم بردارد،بی شک به برادرانش خواهد رسید.چنانکه اگر برادران نیز از متن تسنّن محمّدی به راه افتند،به شیعه خواهند رسید و راه تأمین وحدت علمی و ریشه دار میان این دو«برادر دشمن شده»در برابر این«دشمن برادر شده»این است.» (2)

وحدتی که سخن از آن است،قطعا وحدت دینی و اعتقادی نیست،که نشدنی است، بلکه وحدت سیاسی در برابر دشمن مشترک و پرهیز از شکستن شکوه اهل قبله است.

-تقریب بین مذاهب.

غدیریّه

غدیریّه،شعری است که دربارۀ واقعۀ غدیر خم و فضایل امیر المؤمنین علیه السّلام و امامت او به خصوص با ذکر نام غدیر و غدیر خم سروده شود.از دیرباز تاکنون غدیریّه های فارسی و عربی فراوانی سروده شده است. (3)-شعرای غدیر.

غدیریّه های فارسی-شعرای غدیر

1- 1) .از منظومۀ اهل بیت آفتاب،از نویسنده،«برگ وبار»،ص 60.
2- 2) .تشیّع علوی و تشیّع صفوی(مجموعه آثار«9»)،ص 87.
3- 3) .از جمله ر.ک:«یادنامه علامۀ امینی»،مقالۀ غدیریه های فارسی،ص 414.