فرهنگ غدیر صفحه 429

شاعران متعهد شیعی سقیفه را به محاکمه کشیده اند.حتی در خطبۀ حضرت زهرا علیها السّلام در مسجد نبوی نیز از آن غصب و کنار نهادن علی علیه السّلام انتقاد شده است. (1)امام حسین علیه السّلام نیز به نقل از رسول خدا که فرموده است«انّ الخلافه محرّمه علی آل أبی سفیان» (2)،خلافت یزید را نامشروع می دانست و با او بیعت نکرد.

«خانه نشینی علی،آغاز یک تاریخ هولناک و خونین است و بیعت سقیفه،که آرام و هوشیارانه آغاز شد،بیعتهای خونینی را به دنبال خواهد داشت و فدک،سرآغاز غصبهای بزرگ و ستمهای بزرگ فردا خواهد بود.فردا،سیاه و هولناک و خونین است و فرداها و فرداها و فرداها و غارتها و قتل عامها،و«خلافتهای فردا»مصیبتی بزرگ برای اسلام، فاجعه ای سنگین برای بشریّت.» (3)-سقیفه بنی ساعده،مظلومیت علی علیه السّلام،خلافت،ملاحم و فتن.

غلات-غلوّ

غلوّ

به معنای تجاوز از حدّ و زیاده روی.گاهی غلوّ در دین است،گاهی در محبت اهل بیت، گاهی نسبت به امیر المؤمنین علیه السّلام.هم در قرآن،هم در روایات،از غلوّ در دین و نسبت به أئمّه نهی و نکوهش شده است(لا تغلوا فی دینکم) (4)پیامبر اسلام هم فرموده است:

«إیّاکم و الغلوّ فی الدّین» (5)،از غلوّ در دین بپرهیزید.

آنچه بیشتر به کار می رود،غلوّ نسبت به مقام و جایگاه أئمّه اطهار،بخصوص حضرت علی علیه السّلام و اعتقاد به الوهیّت او(-علی اللّهی)است،که کفر است و مورد نهی قولی و عملی أئمّه علیهم السّلام.هم اعتقاد داشتن به الوهیّت نسبت به اشخاصی مثل پیامبر و امام،غلوّ است،هم اعتقاد به مقام نبوت دربارۀ أئمّه(غلوّ در ذات).اعتقاد به اینکه کارهایی همچون خلقت و رزق هم در دست أئمّه است نیز غلوّ است(غلو در صفات)،همچنین نوع دیگر از

1- 1) .دربارۀ فتنه های پس از پیامبر،ر.ک:«بحار الأنوار»،ج 28 به بعد(فتن و محن).
2- 2) .موسوعه کلمات الامام الحسین،ص 285.
3- 3) .فاطمه فاطمه است،شریعتی،ص 179.
4- 4) .نساء،آیه 6.
5- 5) .مسند احمد بن حنبل،ج 1 ص 347.