فرهنگ غدیر صفحه 43

از سوی حکام بنی امیّه و بنی عباس،تشویق می شدند تا با هجو اهل بیت،به دربار اموی و عباسی تقرّب جویند و راه یابند و به ثروت و انعام برسند.

متوکّل نیز پولهای هنگفتی به مروان بن ابی جنوب داد و ولایت یمامه و بحرین را به نام او نوشت،به خاطر بغضی که به علویان داشت و با شعر،فرزندان امام علی علیه السّلام را هجو می کرد. (1)شاعران آن روز به نوعی رسانه های تبلیغی به شمار می رفتند و بر محور اینکه فرزندان فاطمه را از انتساب به پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و آله دور کنند،تأکید داشتند.این شیوه در کار شاعرانی چون ابراهیم بن مدبر،ابو الشبل برجمی،صولی،علی بن جهم و...دیده می شد. (2)

این خطّ ضد اهل بیت،همواره در تاریخ امتداد داشته است و امروز نیز با به کارگیری عناصر فرهنگی،شعر و قصیده،تألیف و پژوهش،رسانه ها و تریبون ها بر ضدّ باورهای ناب شیعی و چهره های درخشان مکتب تشیّع تبلیغ می کنند و همان گونه که معاویه با همۀ ابزاری که در اختیار داشت،می کوشید«نسل ضدّ علی»تربیت کند،امروز وهابیت می کوشد که فرهنگ ضدّ اهل بیت را رواج دهد و نسل جدید را«ضدّ شیعه»بار آورد.-ادبیات شیعی.

ادبیّات غدیر-شعرای غدیر

اذان بلال

بلال بن رباح حبشی،از نخستین مسلمانان و مؤذّن اسلام بود،در اولین روزهای هجرت به مدینه،با اذان بلال مردم به سوی نماز و مسجد می شتافتند.وی به خاندان رسالت،علاقه و محبّت عجیبی داشت و مدافع آنان بود.در فتح مکّه نیز بر بام کعبه رفت و ندای اللّه اکبر سرداد.در بازگشت از حجّه الوداع،آنگاه که پیامبر خدا می خواست فرمان خدا را دربارۀ خلافت علی علیه السّلام اعلام کند،باز صدای اذان بلال بود که در وادی غدیر خم پیچید و مسلمانان را پای خطبۀ پیامبر گردآورد.

پس از وفات رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله دیگر اذان نگفت،چون نمی خواست مؤذّن حکومت غاصب باشد.امام صادق علیه السّلام فرمود:خدا بلال را رحمت کند که دوستدار اهل بیت بود و