فرهنگ غدیر صفحه 441

پیامبر و رهاکردن فرهنگ غدیر بود.این آسیب اجتماعی و پراکندگی دینی،پیامد آن خطای نخستین بود که امت را از مسیر اصلی خود به انحراف کشیدند.ابن عباس در بصره برای مردم سخن می گفت،رو به آنان کرد و چنین گفت:ای امّت سرگردان و حیرت زده در دین،اگر آنکه را خدا مقدّم داشته بود مقدم می داشتید و آنکه را خدا مؤخّر داشته،مؤخّر می داشتید و اگر وراثت و ولایت را در جایی و خاندانی قرار می دادید که خدا قرار داده است، احکام خدا تعطیل نمی شد و ولیّ خدا دچار تنگدستی نمی گشت و هرگز دو نفر در حکم خدا دچار اختلاف نمی شدند و امّت در چیزی از کتاب خدا به منازعه نمی پرداختند،پس بچشید وبال کاری را که خودتان کردید«...فذوقوا وبال ما فرّطتم فیه بما قدّمت أیدیکم.» (1)

این محنتی که می کشم از تنگی قفس کفران نعمتی است که در باغ کرده ام

-تشیّع،اهل بیت،امامت،اثنی عشریه.

فرقه های شیعه

همۀ فرقه هایی که به امامت بلافصل امیر المؤمنین علیه السّلام معتقدند و امامت را به نصّ الهی و تعیین پیامبر می دانند شیعه اند.در عین حال،اختلافاتی هم در میان است که موجب پیدایش فرقه های مختلف شده است،فرقه هایی که برخی هم از بین رفته و تنها نامی از آنها باقی است.مهمترین فرقه ها که نام شیعه دارند عبارتند از:

1.«اثنی عشریه»که به امامت دوازده امام معتقدند و به مجموعه هایی همچون «اخباریّه»،«اصولیّه»،«شیخیّه»و...تقسیم می شوند.

2.«غلاه»که دربارۀ پیامبر و أئمّه،بخصوص حضرت علی علیه السّلام اعتقادهای غلوّآمیز دارند و به فرقه های فرعی تری همچون«سبائیه»،«بیانیّه»،«مغیّریه»،«منصوریّه»و...تقسیم می شوند.

3.«کیسانیه»که علت نامگذاری اینان،پیروی ایشان از کیسان است(غلام امیر المؤمنین که شاگرد محمّد حنفیّه،امام حسن و امام حسین بود)،یا پیروان مختار بن