فرهنگ غدیر صفحه 455

ندارد و ابیاتی از شاعران عرب می آورد که آنان،حادثۀ سقیفه را چیزی از پیش تعیین شده و با برنامه ریزی قبلی دانسته اند،از جمله این دو بیت:

زعموها فلته فاجئه لا و ربّ البیت و الرّکن المشید

انّما کانت امورا نسجت بینهم اسبابها نسج البرود

از محمّد بن هانی شاعر عرب نیز نقل شده است:

و لکنّ امرا کان ابرم بینهم و ان قال قوم فلته غیر مبرم (1)

امری بود که میان خودشان ابرام و طرح ریزی شده بود و اگر گروهی گفته اند که بیعت با ابو بکر«فلته»بود،سخنی نادرست است.و حق همین است و اصحاب سقیفه با توطئه ای حساب شده،بنا داشتند خلافت را از اهل بیت منع کنند و خود گفته بودند که نبوت و خلافت نباید در بنی هاشم جمع شود! (2)هرچند اگر بیعت و خلافت ابو بکر،به همان صورت هم که عمر ادعا کرده باشد،باز هم شیوه ای غلط و حادثه ای شوم است که در مقابل نصّ خدا و رسول انجام گرفته و شرّ آن دامن امّت محمّدی را تا قیامت گرفته است.«اگر فعل و انفعالاتی که در سقیفه انجام می گیرد درست است،چرا عمر آن را«فلته»خواند؟و چرا ابو بکر کار را به وصیت بدون پرسش از اجماع برگزار نمود؟و چرا عمر بدون مشورت با اجماع انتخابات را به شورای شش نفری محوّل داشت،با طرح نقشه ای که علی در آن کشته شود؟و من نویسنده،به همین مناسبت همیشه این شورا را شورای شمشیری می گویم.و آیا روش انتخاب ابا بکر درست است،یا عمر،یا عثمان؟» (3)

مرحوم سیّد شرف الدین پس از نقل ماجرای فلته و سخن ابو بکر که گفت:خدا مسلمانان را از شرّ آن نگه داشت و حفظ کرد،می گوید:این حفظکردن به دست علی علیه السّلام بود،با صبری که بر آن آزارها کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از حق خود برای حیات اسلام گذشت. (4)اگر آن صبر بر مظلومیّت و درایت و مصلحت اندیشی نبود،اگر

1- 1) .شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید،ج 2 ص 26 تا 37.
2- 2) .نظریه عداله الصحابه،ص 93.
3- 3) .شهید پاک نژاد در«مظلومی گمشده در سقیفه»،ص 27.
4- 4) .النصّ و الاجتهاد،ص 92.دربارۀ بی برنامه نبودن بیعت با ابو بکر از جمله ر.ک:«سیاه ترین هفتۀ تاریخ»علی محدّث، ص 370.عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می داند(ر.ک:«خاستگاه خلافت»،ترجمه سیّد حسن افتخارزاده،ص 281).