فرهنگ غدیر صفحه 59

7.«حجر بن عدی».وی از قبیلۀ کندۀ یمن بود و در کوفه می زیست و از اصحاب پاکباخته و فداکار امیر المؤمنین بود.پس از شهادت حضرت علی علیه السّلام و صلح امام حسن مجتبی با معاویه،یکی از چهره های سرشناس کوفه در مخالفت با معاویه و دفاع از امیر المؤمنین علیه السّلام بود.سرانجام معاویه او و یارانش را دستگیر کرد و در مرج العذراء،در سال 51 هجری به شهادت رساند.امام حسین علیه السّلام در نامه ای که به معاویه نوشت،از جمله انتقادهای تندش به او کشتن حجر بن عدی بود.

8.«میثم تمّار».وی غلام زنی از بنی اسد بود.علی علیه السّلام او را خرید و آزاد کرد.حضرت نحوۀ شهادت او را به وی گفته بود و نخلی را هم که قرار بود بر آن به دار آویخته شود نشانش داده بود.وی از شیعیان مخلص و یاران بی نظیر امام به شمار می رفت.ابن زیاد او را دستگیر کرد و به دار آویخت.میثم تمار تا آخرین دم که بر بالای دار زنده بود،زبان به مدح علی علیه السّلام و نقل فضایل او می گشود. (1)

9.«عمرو بن حمق خزاعی».وی نیز از یاران ثابت قدم امام علی علیه السّلام از قبیلۀ خزاعه و ساکن کوفه بود.در جنگ صفین،در دفاع از علی علیه السّلام حماسه ها آفرید و پس از شهادت امام، در کوفه از سران شیعه به شمار می آمد.چون تحت تعقیب والی کوفه بود متواری شد.

معاویه زن او را دستگیر و زندانی کرد.عمرو بن حمق را یافتند و به شهادت رسانده و سرش را نزد همسر زندانی او فرستادند. (2)نسبت به شهادت او نیز،حسین بن علی علیه السّلام در نامۀ اعتراض آمیزش به معاویه اشاره کرده است.

10.«رشید هجری».وی از یاران باوفای امام علی علیه السّلام و از دوستان صمیمی میثم تمار و حبیب بن مظاهر بود.اهل یمن بود.پس از شهادت علی علیه السّلام در کوفه دچار فتنه های«زیاد» شد.او را دستگیر کرده به شهادت رساندند. (3)

11.«کمیل بن زیاد».اهل یمن و از قبیلۀ نخع و از اصحاب سرّ امیر المؤمنین و مردی شجاع و زاهد بود.در کوفه می زیست،سخنان حضرت علی علیه السّلام با او که در نهج البلاغه آمده است مشهور است و دعای کمیل،از تعلیمات حضرت به اوست.وی در زمان حجاج

1- 1) .بحار الأنوار،ج 42 ص 124.
2- 2) .موسوعه الامام علی بن ابی طالب،ج 12 ص 242.
3- 3) .بحار الأنوار،ج 42 ص 122.