فرهنگ غدیر صفحه 98

«لا تأخذنّ معالم دینک عن غیر شیعتنا» (1)،آثار و نشانه های دین خود را جز از شیعیان ما نگیر.

با این تحلیل،همۀ آنان که مؤمنند مسلمانند،امّا هرکس مسلمان باشد،لزوما مؤمن نیست.مثالی که برای تفکیک این دو قلمرو در روایات آمده،بسیار گویا و ظریف است.

امام صادق علیه السّلام می فرماید:ایمان و اسلام مثل کعبه و حرم است،گاهی کسی وارد در محدودۀ حرم است،ولی داخل کعبه نیست،امّا هرکس وارد کعبه شده باشد،حتما وارد حرم نیز هست،گاهی کسی مسلمان است امّا مؤمن نیست،ولی مؤمن نخواهد بود مگر آنکه مسلمان هم باشد. (2)اینکه ایمان به معنای جعفری مذهب بودن به عنوان یک اصطلاح است،در قاموس اصطلاحات نیز آمده است و مؤمن نزد شیعیان جعفری کسی است که از آنان باشد(ألمؤمن...عند الجعفریّه:من کان منهم). (3)

از آنجاکه مودّت اهل بیت،فرمان الهی است و اطاعت از امامان،واجب خدایی است و امامت أئمّۀ معصومین،براساس نصب و وصیّت و امر رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله است،پس مؤمن واقعی نیز کسی است که مطیع امر خدا و رسول و پیرو امامان شیعه باشد.امام باقر علیه السّلام می فرماید:«حبّنا إیمان و بغضنا کفر». (4)از قول محمّد حنفیّه نیز نقل شده است:«حبّنا أهل البیت الإیمان». (5)امام صادق علیه السّلام نیز در مورد آیۀ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللّهِ.. .روایت می کند که پیامبر به حضرت امیر علیه السّلام فرمود:آیا می دانی این آیه دربارۀ چه کسانی نازل شده است؟دربارۀ هرکس که به من ایمان آورد و تصدیق کند و تو را دوست بدارد و خاندان تو را پس از تو دوست بدارد و در برابر تو و امامان پس از تو تسلیم امر باشد. (6)نیز امام صادق علیه السّلام در حدیثی ضمن تفسیر آیه ای می فرماید:«تدعون الی الإیمان»،(به ایمان فراخوانده می شوید)یعنی به ولایت علی علیه السّلام که ایمان است. (7)نیز از امام صادق علیه السّلام در ذیل این آیه«و من یعمل من الصّالحات و هو مؤمن...»روایت شده که

1- 1) .وسائل الشیعه،ج 18 ص 109(باب وجوب رجوع به راویان شیعه در موضوع قضاوت و فتوا).
2- 2) .اصول کافی،ج 2 ص 28 ح 2.
3- 3) .القاموس الفقهی،سعدی ابو جیب،ص 27.
4- 4) .بحار الأنوار،ج 23 ص 368 ح 37.
5- 5) .همان،ص 366 ح 31.
6- 6) .همان،ص 367 ح 36.
7- 7) .همان،ص 364 ح 26.