بر مدار خطبه غدیر صفحه 61

1- نهج البلاغه، خطبه 129

2- میزان الحکمه، ج 4، ص 151.

خوف و رجاء

رغبه فی طاعته وخوفا من عقوبته ؛ به فرمانبرداری او شائق و از کیفر او ترسانم.

لا یؤمن مکره ولا یخاف جؤره؛ از مکرش در امان نبوده و از بی عدالتی اش ترسان نباشد.

فاحذروا أن تخالفوه ؛ از مخالفت او بهراسید .

أولیائهم الذین یخشون ربهم بالغیب ؛ اولیاء خدا در نهان از پروردگار خود ترسانند.

حذر من أن لا أفعل فتحل بی منه قارعه لا یدفعها عنی أحد؛ از سوی او عذابی آید که کسی را یارای دور ساختن از من نباشد.

عامل مهم خوف و رجا ( ترس از قیامت و امید به قیامت) در تربیت مؤمن از جانب خدا مورد استفاده قرار گرفته که این دو عامل مهمی در خودسازی و جهت دهی آدمی است. رفتارهای آدمی جلوه ای از این دو نیروست و متناسب با درجات شناخت مصادیق فرق می کند.

عبادت خدا به امید فضل که باعث محبت می شود رجاء نام دارد. به شرطی که آدمی مقدمات درست را فراهم کند خدا هم عوامل دیگر را