شاخصه های تربیت آرمانی از نظرگاه امیرالمؤمنین علیه السلام صفحه 258

1- المفردات: 179.

2- دلشاد تهرانی، 1382: 266.

هدایت و اطاعت و عبودیت. و این گونه است که یاد حق در جان انسان او را آماده اتصاف به صفات الهی می سازد. پیام آوران الهی در تربیت فطری آدمیان، مرحمت های الهی را متذکر می شوند و آنان را متوجه حضور حق می کردند. امیر مؤمنان ما در این باره می فرمایند: «فبعث فیهم رسله وواتر إلیهم أنبیاء لیستأدوهم میثاق فطرته ویذکروهم منسی نعمته. پس هر چند گاه پیامبرانی فرستاد و به وسیله ی آنان به بندگان هشدار داد تا حق میثاق فطرت بگذارند و نعمت فراموش کرده را به یاد آرند.(1)

هر چه آدمی در مسیر کمال متعالی شود، بیشتر به هستی و خالق هستی متذکر می شود «المؤمن دائم الذکر: مؤمن پیوسته در یاد خداست»(2)

همه ی نتایج معنوی که از عبادات حاصل می شود، به سبب تذکری است که انسان را از غفلت نجات می دهد «بدوام ذکر الله تنجاب الغفله: به سبب یاد دائمی خدا، غفلت زایل می شود».(3)

یاد خدای سبحان و نعم بی کران او آدمی را از غفلت خارج و متوجه عظمت حقیقت هستی می کند و راه تربیت به سوی مقصد .