شاخصه های تربیت آرمانی از نظرگاه امیرالمؤمنین علیه السلام صفحه 263

1- جوادی آملی، 1382، ج 15: 00.

2- جوادی آملی، 1382، ج 15: 65.

در پرتو توجه به مبدأ، درون آدمی تحت زعامت عقل الهی کامل می شود و به تسبیح پروردگار هستی بر می خیزد.(1) بی شک، ارتباط با مبدأ هستی از راه توجه به احکام الهی در همه شئون میستر است. و صعود عاشقانه در گرو تطهیر و مراقبه می باشد.

با نگرشی ژرف به نکته ای شکوهمند می رسیم که مبدأ و معاد جلوهی یک حقیقت اند و یاد مبدأ، یاد معاد است.

مهم ترین اثر یاد معاد، در کلام امیر المؤمنین (علیه السلام)ی اجرای عدل و محاسبه خود است. «من تذکر بعد السفر استعد: کسی که به یاد سفر آخرت باشد خود را آماده محاسبه آن روز خواهد کرد».(2)

و نیز به مالک اشتر فرمود: «ولن تحکم ذلک من نفسک حتی تکثر همومک بذکر المعاد إلی ربک: هرگز بر خویشتن تسلط نمی یابی و از خشم نمی رهی تا اندیشه هایت را بسیار به یاد بازگشت به سوی پروردگارت نگردانی» (3).

یاد قیامت در وارستگی انسان

کسی که همواره به یاد معاد باشد، همه ی اعمالش را تحت .