شاخصه های تربیت آرمانی از نظرگاه امیرالمؤمنین علیه السلام صفحه 286

1- خوانساری، 1390، ج 3: 335.

2- الشریف الرضی، 1387: 371.

3- مطهری، 1361: 105.

إلا من تاب وآمن وعمل عملا صالحا فأولیک یبدل الله سیئاتهم حسنات وکان الله غفور رحیم: «مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد و کار شایسته کند، پس خداوند بدی هایشان را به نیکی ها تبدیل می کند، و خدا همواره آمرزنده ی مهربان است(1)

آداب توبه

توبه ی خالص و حقیقی با دو رکن معنا می یابد. یکی ندامت از تقصیرات گذشته و دیگر عزم بر ترک بازگشت به گناهان برای همیشه. امیر مؤمنان (علیه السلام) فرموده اند:

التوبه ندم بالقلب، واستغفار باللسان وترک بالجوارح وإضمار أن لا یعود: توبه عبارت است از پشیمانی قلبی و درخواست آمرزش زبانی و ترک عملی و عزم بر بازنگشتن به گناه».(2)

شرایط مهم در توبه

شتاب در توبه و توجه به خطر از دست رفتن فرصت توبه است، زیرا مرگ در کمین است و شیطان وسوسه به تأخیر می کند. امیر مؤمنان (علیه السلام) ما چنین سفارش می کنند.