شاخصه های تربیت آرمانی از نظرگاه امیرالمؤمنین علیه السلام صفحه 94

1- طباطبائی، 1393، ج 20.

قرب و نزدیکی به خدا یعنی خدا از بندهی خود خشنودی حاصل کند و لطف و عنایتش بیشتر گردد. و منظور از خشنودی خدا، آثار رحمت و عنایت حق است که در صورت طاعت و بندگی به خلق می رسد. انسان با پیمودن طریق طاعت پروردگار از مرحله ی حیوانی به مرتبه فوق ملک می رسد. این صعود و تعالی، کمال یافتن در علم و قدرت و اراده و حیات و تعریف می باشد.

تقرب به خداوند یعنی واقعا مراتب هستی را طی کردن و به کانون هستی نزدیک شدن. اساسا هر موجودی که در راه کمال خویش پیش رود راه قرب به حق را می پیماید.

مراحل قرب

1- در اولین مرحله فرد بینشی نافذ پیدا می کند. إن تتقوا الله یجعل لکم فرقان : «اگر تقوای الهی داشته باشید، خداوند مایهی تمیزی را بر شما قرار می دهد». (1)

2- فرد حاکم وجود خویش می گردد و به نفس اماره ولایت می یابد. إن الصلاه تنهی عن الفحشاء والمنکر (2): محققا نماز انسان را از عمل زشت باز می دارد. .