نوروز در محاق فاطمیه صفحه 15

يا علي! آنچه فاطمه به تو امر كند، آن را انجام بده و در پايان وصيتهاي خود فرمود:

وَ اعْلَمْ يا عَلِيُّ أَني راضٍ عَمَّنْ رَضِيَتْ عَنْهُ إِبْنَتي فاطِمَةُ وَ كَذلِكَ رَبّي وَ مَلائِكَتُهُ.

يا عَلِيُّ وَيْلٌ لِمَنْ ظَلَمَها وَ وَيْلٌ لِمَنْ إبْتَزَّها حَقَّها وَ وَيْلٌ لِمَنْ هَتَكَ حُرْمَتَها وَ وَيْلٌ لِمَنْ أَحْرَقَ بابَها؛

يا علي! بدان كه من خشنود هستم، از هر كسي كه دخترم فاطمه از او خشنود باشد، پروردگار من و فرشتگانش نيز از آن شخص خشنود مي‌باشند.

يا علي! واي بر كسي كه به او ستم كند، واي بر كسي كه حق او را پايمال كند، واي بر كسي كه حرمت او را هتك كند و واي بر كسي كه درِ خانه‌اش را آتش بزند. (48)

علامه بزرگوار، آيت الله سيد باقر هندي، متوفاي 1329 ق. در شب عيد غدير در عالم رويا به محضر مقدس قطب عالم امكان حضرت بقية الله ارواحنا فداه شرفياب شده، آن حضرت را غرق غم و اندوه مشاهده نموده، عرضه داشته:

مولاي من! همه در شب عيد سعيد غدير، شاداب و شادمان هستند، چرا شما را غمگين و اندوهناك مي‌بينم؟!

حضرت فرمودند:

ذَكَرْتُ اُمّي وَ حُزّنَها؛

به ياد مادرم فاطمه و غم‌هاي آن حضرت افتادم.