روز شمار تاریخ اسلام ،جلد اول(ماه محرم) صفحه 50

سپاه کم تعداد امام حسین علیه السلام که به روایتی 72 تن و به روایتی دیگر 145 تن سواره

و پیاده بودند، (77) به خاطر برخورداری از روحیه فداکاری و ایمان به مبارزه با طاغوت و رفع منکر از جامعه ، با رهبری های پیشوای نمونه خود، یعنی اباعبدالله الحسین علیه السلام از بامداد روز عاشورا تا عصر آن در برابر سپاه حجیم و پر تعداد عمر بن سعد که بنا به روایتی 30000 تن بودند، مقاومت کرده و سرانجام مظلومانه و آزاد مردانه جام شهادت را سرکشیدند. از همه مظلومتر پیشوای شهیدان ، حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام بود که پس از مبارزه های زیاد، تمام بدنش از زخم شمشیر، نیزه و تیرهای دشمن مجروح و خون آلود شده بود و سرانجام به دست شمر بن ذی جوشن به شهادت رسید.(برای اطلاع بیشتر به بخش واقعه کربلا، که پس از این خواهد آمد مراجعه کنید.)

روز دهم محرم - سال 67 هجری قمری

کشته شدن عبیدالله بن زیاد به دست مختار

شیعیان عراق پس از شهادت امام حسین علیه السلام از این که در قیام خونین آن حضرت کوتاهی کرده و وی را همراهی و یاری نکرده بودند، بسیار پشیمان و افسرده خاطر بودند. آنان مترصد زمانی بودند که بتوانند انتقام خون امام حسین علیه السلام و یاران شهیدش را از دشمنان اسلام بگیرند. بدین جهت در نهضت توابین حضور یافتند و نبردهای سخت و سنگینی با سپاهیان اموی به راه انداختند، ولی با دادن کشته ها و زخمی های فراوان متحمل شکست گردیده و به آرزوی خویش نرسیدند. تا این که عبدالله بن زبیر پس از سال ها مبارزه بر ضد امویان ، حکومت مستقلی در حجاز به وجود آورد و آن را به اطراف ، از جمله عراق گسترش

داد. شیعیان عراق در حکومت عبدالله بن زبیر نیز جایگاهی برای انتقام گیری خویش نیافتند.

مختار بن ابی عبیده ثقفی که سالیان دراز با عاملان بنی امیه مبارزه کرده و در جنبش عبدالله بن زبیر حضور چشمگیری داشت ، هنگامی که آمادگی شیعیان عراق را برای جنبش شیعی ضد اموی مشاهده کرد، از مکه (مقر حکومت ابن زبیر) به کوفه رفت و مخالفان بنی امیه و شیعیان این منطقه را بسیج کرد و با شعار خون خواهی از قاتلان امام حسین علیه السلام نهضتی را به راه انداخت .

مختار با استقبال گسترده شیعیان و دوستداران اهل بیت علیه السلام در عراق مواجه گردید. به همین جهت توانست با یاری آنان ، عامل عبدالله بن زبیر را از کوفه اخراج و زمامداری این شهر بزرگ و شیعه نشین را در ربیع الاول سال 66 قمری به دست گیرد.

نخستین اقدامات وی ، سرکوبی لانه های توطئه و دستگیری و مجازات قاتلان امام حسین علیه السلام بود. در اندک مدتی تعداد زیادی از فرماندهان سابق عبیدالله بن زیاد که در ماجرای کربلا حضور داشتند، مانند عمر بن سعد، شمر بن ذی جوشن و حرمله بن کاهل ، دستگیر شده و به کیفر کردار ننگینشان رسیدند.

مختار پس از گسترش استیلای خویش بر بخش اعظم عراق و تصرف شهرهای مرکزی و شمالی این منطقه ، در صدد انتقام از جنایت کارانی برآمد که در شام حکومت کرده و برای نهضت او، خطر جدی محسوب می شدند.