روز شمار تاریخ اسلام ، جلد دوّم ( ماه صفر) صفحه 81

چون ما در صدد تفصیل ماجرا نیستیم ، اشاره ای به ادله و نشانه های گفتار فوق نمی کنیم و تنها برداشت شخصی خویش را با توجه به مطالعه منابع گوناگون اسلامی و جمع بندی آنان بیان می کنیم .

به نظر می آید که خاندان اباعبدالله الحسین علیه السّلام پس از آزادی و بازگشت از شام ، در میان راه تغییر مسیر داده و به جای رفتن به مدینه ، به سوی کربلا روان شدند . آنان هنگامی وارد سرزمین کربلا شدند ، که جابر بن عبدالله انصاری و عده ای از دوستداران اهل بیت علیهم السّلام در آن جا به سوگواری مشغول بودند .

ملحق شدن خاندان امام حسین علیه السّلام به سایر سوگواران ، حالت ویژه ای در سرزمین کربلا به وجود آورد و زیارت امام حسین علیه السّلام به طور آشکار و لعن و نفرین کردن بر قاتلان آن حضرت ، صحرای کربلا را طنین انداز کرد و سد شیطانی یزید و عبیدالله بن زیاد در دشمنی با خاندان پیامبر صلّی اللّه علیه و آله را شکست و سیل ابراز محبت و دوستی به اهل بیت علیهم السّلام به ویژه نسبت به امام حسین علیه السّلام در میان مسلمانان به راه افتاد و دشمنان را به رسوایی کشانید .

این

گفتار به این معنا نیست که جابربن عبدالله و خاندان امام حسین علیه السّلام ، همزمان در روز اربعین وارد کربلا شده باشند . بلکه مسلّم این است که جابربن عبدالله انصاری در روز اربعین در کربلا حضور داشت ، ولی خاندان امام حسین علیه السّلام پس از اربعین ، در روزهای دیگر و شاید ماه دیگر ، غیر از ماه صفر وارد کربلا شده اند ، امّا ورودشان مصادف بود با حضور جابربن عبدالله انصاری .

به این جهت ، معروف شده است که این دو گروه ، همزمان وارد کربلا شده اند . سیدبن طاووس در ( اللهوف علی قتلی الطفوف ) در این باره گفت :

قالَ الرّاوی : لَمّا رَجَعَ نِساءُ الْحُسَیْنِ (عَلیه السّلام ) وَ عَیالِهِ مِنَ الشّامِ وَ بَلَغُوا اِلَی الْعِراق ، قالُوا لِلدّلیلِ : مُرَّ بِنا عَلی طَریقِ کربَلاء . فَوَصَلُوا اِلی مَوْضِعِ الْمَصْرعِ فَوَجَدُوا جابِر بنِ عبداللّه الا نصاری (ره ) وَ جَماعَهً مِنْ بَنی هاشِمِ وَ رِجالا مِنْ آلَ الرَّسولِ صلّی اللّه علیه و آله قَد وَرَدُو الزِیارَهِ قَبرِ الْحُسَین علیه السّلام ، فَوافُوا فی وَقتٍ واحِدٍ وَ تَلاقوُا بِالبُکاءِ وَ الْحُزنِ وَ اللَّطْم وَ اَقامُوا الْماتِمَ الْمُقْرِحَهُ لِلْاءکبادِ ، وَ اجْتَمَعَ اِلَیْهِم نِساءُ ذلِکَ السَّوادِ فَاقاَموُا عَلی ذلِک اءیّاما . (136)

از این گفته به روشنی دانسته می شود که حضور جابربن عبدالله انصاری در کربلا ، موجب گردید که سایر دوستداران اهل بیت علیهم السّلام ، اعمّ از بنی هاشم و وابستگان به بیت رسالت و امامت ، و اهالی کوفه و بصره ، به طور گروهی و انفرادی وارد کربلا شدند و به سوگواری پرداختند .

بدین جهت حضور آنان ، روزها بلکه ماه ها به طول انجامید و در همان ایام ، کاروان امام حسین علیه السّلام نیز به آنان ملحق شد .

امّا اگر گفته شود که خاندان امام حسین علیه السّلام در روز اربعین شهادت امام حسین علیه السّلام در برگشت از شام ، به کربلا رسیدند ، این گفتار نمی تواند با ایّام درازمدت اسارت آنان در کوفه و شام و طی راه طولانی رفت و برگشت مابین دو سرزمین در مدت کوتاه چهل روز ، سازگاری داشته باشد .