گل صدبرگ: داستان های شیرین پیامبر مهربانی برای کودکان و نوجوانان صفحه 105

بفرما آب!

بفرما آب!

هوا گرم بود و همه تشنه. صاحب­خانه کوزه آب و کاسه مخصوص آب خوری را در مقابل پیامبر گذاشت. پیامبر هم مثل همه تشنه بود کاسه سفالی را از آب کوزه پر کرد. «چه آب گوارایی!» کاسه را به دست گرفت پیش از آنکه آب بنوشد، به دوستش که سمت راست او نشسته بود، نگاه کرد و گفت: «برادر عزیزم! بفرمایید آب بنوشید.» او گفت: «خیلی ممنونم، خودتان بنوشید.» بعد به دیگران تعارف کرد. هیچ کس حاضر نشد پیش از ایشان آب بنوشد. کاسه را نزدیک دهان برد: «بسم الله الرحمن الرحیم.» تصویر زیبای صورت تابناکش مثل مهتاب آسمان، کاسه را زیبا کرده بود.(1)