گل صدبرگ: داستان های شیرین پیامبر مهربانی برای کودکان و نوجوانان صفحه 62

گل پسر دو ساله

گل پسر دو ساله

گل پسر ناز در میان گهواره، دست و پایش را تکان می­داد و می­خندید. پدرش، آرام آرام، گهواره او را تکان می­داد. تازه او را از شیر گرفته بودند. دندان­های ریزش مثل صدف­های کوچک برق می­زد. پیامبر در خانه آنها بود. نزدیک گهواره آمد. صورت مبارکش را نزدیک صورت شاداب گل پسر برد و با لهجه شیرین و کودک پسند با او حرف زد: «چه طوری گل پسر ناز!» بعد شروع کرد به بازی کردن با نوزاد. گل پسر با چشم­های عسلی­اش به پیامبر نگاه می­کرد و دست­هایشان را مانند بال­های جوجه بلبل تکان می­داد. صدای جیغ­های شاد او، اهل خانه را به خنده انداخته بود.(1)