تقویم شیعه صفحه 170

(منتخب التواریخ: ص 80. وقایع الایام: ج 1، ص 303، از بحار الانوار)

اقوال دیگر در رحلت حضرت ابوطالب علیه السّلام عبارت است از: 27 جمادی الاولی، 26 و 29 رجب، 7 و 18 ماه رمضان، 15 و 17 شوال، اول و دهم ذی القعده، اول ذی الحجه.

(نفائح العلام: ص 158. اسد الغابه: ج 1، ص 19. قلائد النحور: ج رجب، ص 284. منتخب التواریخ: ص 43. احقاق الحق: ج 29، ص 614)

نسب حضرت ابوطالب علیه السّلام

نام مبارک آن حضرت عمران است، و پدرشان جناب عبدالمطلب، و مادرشان فاطمه بنت عمرو بن عائذ است. ابوطالب علیه السّلام با عبداللَّه پدر پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و زبیر بن عبدالمطلب برادر ابوینی بودند، یعنی از طرف پدر و مادر یکی بودند و سایر اولاد جناب عبدالمطلب با این سه بزرگوار فقط از پدر یکی بودند.

ایمان حضرت ابوطالب علیه السّلام

مجلسی رحمه اللَّه می فرماید: امامیه اتفاق دارند بر اسلام و ایمان جناب ابوطالب علیه السّلام به پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و اینکه هیچ گاه عبادت بتی نکرده است. بلکه ابوطالب علیه السّلام یکی از اوصیاء حضرت ابراهیم علیه السّلام است و امر اسلام و ایمان او در شیعه مشهور است و علمای شیعه کتابها در ایمان آن بزرگوار تألیف کرده اند.

صدوق رحمه اللَّه می فرماید: در حدیث آمده که جناب عبد المطلب علیه السّلام حجت الهی و جناب ابوطالب علیه السّلام وصی ایشان بوده است. طبق روایت ودایع انبیاء، عصای حضرت موسی علیه السّلام و انگشتر حضرت سلیمان علیه السّلام و. .. توسط عبدالمطلب علیه السّلام به ابوطالب علیه السّلام سپرده شد که ایشان آنها را به خاتم الانبیاء صلّی اللَّه علیه و آله سپردند.

ابن اثیر جزری شافعی می گوید: اهل بیت علیهم السّلام بر ایمان ابوطالب علیه السّلام اجماع دارند و اجماع اهل بیت علیهم السّلام حجّت است.

(منتخب التواریخ: ص 113 - 114. وقایع الایام: ج 1، ص 286 - 306. شرح ابن ابی الحدید: ج 14، ص 66 - 85)