ماه تابان : سیری در اخلاق نبوی صلی الله علیه و آله صفحه 66

در حدیثی از نبی اکرم صلی الله علیه و آله نیز می خوانیم:

اِنّی وَاللّهِ ما اَعْلَمُ شابّاً فِی الْعَرَبِ جاءَ قَوْمَهُ بِاَفْضَلِ مِمّا جِئْتُکُم بِهِ، اِنّی قَدْ جِئْتُکُم بِخَیْرِ الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ.(1)

به خدا سوگند که من در میان عرب، جوانی را نمی شناسم که برای قوم خود، چیزی بهتر از آنچه من برای شما آورده ام، آورده باشد. من خیر دنیا و آخرت را برای شما آورده ام.

7. خواهش نکردن از دیگران

7. خواهش نکردن از دیگران

عزت نفس و احترام به کرامت انسان ها، مانع از آن است که آدمی کارهایی را که خود می تواند انجام بدهد، از دیگران بخواهد برعهده بگیرند. بسیاری از بزرگان در کارهای فردی و اجتماعی خویش، حتی از خانواده و نزدیک ترین افراد خود نیز خواهش و درخواست نمی کردند، بلکه در همه حال، خود به آن کارها اقدام می کردند.

رسول اکرم صلی الله علیه و آله در یکی از مسافرت ها، هنگام ظهر دستور داد قافله پایین بیاید. هر کسی از مرکب خویش فرود آمد. رسول خدا صلی الله علیه و آله هم پایین آمد و جهتی را گرفت و به آن سو رفت. اصحاب دیدند که حضرت پس از آنکه مقداری از شتر خودشان دور شد، برگشت. خیال کردند که حضرت این محل را مناسب فرود آمدن تشخیص نداده است و می خواهد دستور دهد که جای دیگری اتراق کنند. حضرت در حالی که به طرف مرکب خودشان