علی علیه السلام در کلامی نغز و گهربار چنین می فرماید:
مَنْ کَرُمَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ لَمْ یُهِنْها بَالْمَعْصِیَهِ.(1)
کسی که شخصیتش در نظرش ارزشمند شد، آن را با خطا و معصیت، خوار نمی سازد.
نیز از آن حضرت است:
مَنْ کَرُمَتْ نَفْسُهُ قَلَّ شِقاقُهُ وَ خِلافُهُ.(2)
کسی که باشخصیت باشد، بزه کاری ها و خطاهایش کم می شود.
رسول گرامی اسلام نیز بنا بر نقش سرنوشت ساز شکوفایی شخصیت کودک در زندگی آینده او، بر حفظ و پرورش شخصیت کودکان بسیار اهتمام می ورزید و پیروانش را هم بدان سفارش می فرمود.
آن حضرت در بیانی صریح می فرماید:
اَکْرِمُوا اَوْلادَکُم وَ اَحْسِنُوا اَدَبَهُمْ یُغْفَرُ لَکُم.(3)
فرزندانتان را گرامی بدارید (و به آنها بها بدهید) و آنها را خوب تربیت کنید تا مشمول آمرزش خداوند شوید.
سلام کردن آن حضرت به کودکان(4)، بازی کردن با کودکان(5)، بلند شدن در
1- غرر الحکم و درر الکلم، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1373، چ 5، ج 5، ص 357.
2- غرر الحکم و درر الکلم، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1373، چ 5، ج 5، ص 432.
3- مکارم الاخلاق، ج 1، ص 438.
4- بحارالانوار، ج 16، ص 239.
5- محمد بن اسماعیل بخاری، صحیح بخاری، بیروت، دارالفکر، 1410 ه_ . ق، چ 4، ج 8، ص 37.