ماه تابان : سیری در اخلاق نبوی صلی الله علیه و آله صفحه 90

2. احیا و بزرگ داشت ارزش ها

2. احیا و بزرگ داشت ارزش ها

جایگاه ارزش های اخلاقی و انسانی تا آنجاست که بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، به انگیزه حفظ و ترویج آن شکل گرفته است. رسول الله صلی الله علیه و آله در این باره می گوید: «اِنَّما بُعِثْتُ لاُِتِمَّمَ مَکارِمَ الاَْخْلاقِ؛ همانا مبعوث شدم تا مکارم اخلاق را به اتمام برسانم».(1)

این ارزش های مقدس، با فطرت آدمیان هماهنگ است و بدین ترتیب، همه انسان ها و مکتب ها، احترام و پذیرش آنها را بر خود سزاوار دیدند. نبی مکرم اسلام افزون بر آنکه در راه احیای این ارزش ها می کوشید، بر صاحبان این فضیلت ها نیز احترام فراوانی می گذاشت.

امیرمؤمنان، علی علیه السلام می فرماید:

وقتی اسیران قبیله طی را آوردند، زنی در میان آنها به پیامبر عرض کرد: به مردم بگو مزاحم من نشوند و با من خوش رفتاری کنند؛ زیرا من دختر رئیس قبیله هستم و پدرم، کسی بود که به عهد و پیمان ها وفادار می ماند، اسیران را آزاد و گرسنگان را سیر می کرد، به همه سلام می داد و هرگز نیازمندی را از خود نمی راند. من، دختر حاتم طایی هستم. پیامبر با شنیدن این سخنان فرمود: این صفاتی که گفتی، نشانه ها و اوصاف مؤمنان حقیقی است. آن گاه افزود: او را رها کنید و کسی مزاحمش نشود؛ زیرا پدرش، کسی بوده که مکارم اخلاق را دوست داشته است و خدا مکارم اخلاق را دوست دارد.(2)