بانک جامع مناسبت ها صفحه 312

مناسبت 03: یادآوری کتبی آیت اللَّه "کاشانی" به "مصدق" درباره احتمال وقوع کودتا در ایران (1332ش)

شرح مناسبت:

دکتر محمد مصدق، نخست وزیر محمدرضا پهلوی، از ماه ها قبل از کودتای 28 مرداد 1332، درصدد اجرای نقشه ای بود تا صحنه را با یک کودتای ساختگی و با وجهه ملی خالی کند. تا به این ترتیب به صورت یک قهرمان ملی، عنوان گردد. این در حالی بود که عوامل استکبار با کمک ایادی داخلی، قصد کودتا علیه مصدق را نیز در سر می پروراندند. آیت اللَّه کاشانی که خطر کودتایی با حمایت بیگانه را احساس کرده بود، تلاش زیادی به عمل آورد تا جلوی کودتا را بگیرد تا مصالح مملکت فدای منافع بیگانگان نشود. وی در این راه متحمل سختی های فراوانی شد و روحانیان و نزدیکان آیت اللَّه، از طرف دولت دستگیر و بازداشت شدند. عوامل داخلی و خارجی نیز که آیت اللَّه را مانعی برای تحقق اهداف شوم خود می دیدند، آن چنان شخصیت این مرد بزرگ و شریفِ روحانی را لکه دار کردند که شاید بتوان آن را در تاریخ ایران بی سابقه دانست و این همان چیزی بود که استعمارگران آمریکا و انگلیس مایل بودند از طریق مصدق و دوستانش عملی شود. همچنین با اینکه دکتر مصدق، به دست گیری قدرت در بار دوم نخست وزیری خود را مدیون مجاهدت های مردمی به رهبری آیت اللَّه کاشانی بود، مع الوصف در پاسخ به نصایح دلسوزانه آن عالم نستوه، ایشان را از دخالت در امور سیاسی منع کرد. با این حال آیت اللَّه کاشانی به خاطر مصالح ملی و پرهیز از ایجاد دو دستگی از رودررویی با مصدق اجتناب می ورزید تا این که یک روز قبل از وقوع کودتا، ایشان طی نامه ای، مصدق را از وقوع کودتای حتمی آگاه کرد.

اما دکتر مصدق که ملت را پشتیبان همیشگی خود می دانست، تنها به فکر خود بود و به قول آیت اللَّه کاشانی، این هدف را تعقیب می نمود که قهرمانانه زنده بماند. مصدق در نهایت با گسستن از روحانیت و مردم، در اثر کودتای 28 مرداد، نهضت خروشان مردمی در 30 تیر 1331 را به شکست کشاند و از آن پس، کشور به مدت 25 سال، در اختیار اجانب، به ویژه آمریکا قرار گرفت.

مناسبت 04: وقوع حماسه خونین پاوه (1358 ش)

شرح مناسبت:

پس از آن که هزاران نفر از عناصر حزب بعث عراق و گروهک های ضدانقلاب وابسته به بیگانگان، مانند: کومله، فداییان خلق و حزب دموکرات کردستان، در مرداد 1358ش به شهر پاوه در منطقه کردنشین استان کرمانشاه هجوم آوردند، این شهر را تصرف کرده و دست به جنایت های شنیعی زدند. بیمارستان پاوه از جمله مراکزی بود که به اشغال مزدوران درآمده بود. آنان در این بیمارستان 25 نفر از برادران سپاهی مجروح را روی تخت ها و پشت بام به طرز فجیعی به شهادت رساندند. این فاجعه خونین با عکس العمل شدید امام خمینی(ره) مواجه شد و با فرمان معظمٌ له در بیست و هفتم مرداد 1358ش، نیروهای سپاهی، ارتشی و بسیجی به فرماندهی شهید دکتر چمران به منطقه اعزام شدند. فرمان تاریخی امام برای آزادسازی پاوه چنان روحیه ای به پاسداران و سربازان ژاندارمری داد که بدون توجه به زخم های خود تمامی سنگرهای ضدانقلاب را از اشغال آنان خارج ساختند. در این میان شهیدچمران پس از یک نبرد سخت و درگیری خونین، همه شهرها، راه ها و مواضع استراتژیک منطقه را آزاد کرد و کردستان از این مرحله به سلامتی گذر نمود.

مناسبت 05: رحلت عالم دینی و فقیه اصولی، آیت اللَّه "بهاءالدین محلاتی" (1360ش)

شرح مناسبت:

آیت اللَّه شیخ بهاءالدین محلاتی در سال 1275ش (1313ق) در خاندانی اهل علم در نجف اشرف به دنیا آمد. وی در هفت سالگی به همراه پدرش به شیراز رفت و پس از فراگیری مقدمات و ادبیات، در محضر پدرش و آیت اللَّه میرزا محمدصادق مجتهد شیرازی، فقه و اصول را آموخت. ایشان همچنین مدتی حکمت الهی را از محضر سیدعلی حکیم کازرونی فرا گرفت و از آن پس برای ادامه تحصیل، عزم نجف اشرف نمود. آیت اللَّه محلاتی در حوزه علمیه نجف، به مدت ده سال از محضر عالمان نام آوری همچون آقا ضیاءالدین عراقی، آخوند ملامحمدکاظم خراسانی و میرزای نایینی استفاده کرد تا به درجه رفیع اجتهاد نائل آمد. ایشان در سال 1309 به شیراز بازگشت و از آن پس به مدت بیش از نیم قرن، عهده دار تدریس و مرجعیت امور مردم گردید. آیت اللَّه محلاتی تا پایان عمر خویش در ایجاد مؤسسات خیریه کوشا بود و در این مدت، اماکن عام المنفعه متعددی را ایجاد کرد. در کنار فعالیت های علمی و اجتماعی ایشان، از آیت اللَّه بهاءالدین محلاتی آثار تالیفی نیز بر جای مانده که رهنمای حق، اصول العقاید، خطبات جانسوز و تالیفاتی در فقه و اصول از آن جمله اند. این فقیه اصولی سرانجام در بیست و هفتم مرداد 1360 ش برابر با هفدهم شوال 1401 ق در 85 سالگی بدرود حیات گفت و در شیراز مدفون گردید.