چکامه همدلی 2: نگارینه ای مانا در گفتار مجری و زیرنویس های تلویزیونی (مناسبت های ملی، بین المللی) صفحه 18

ص:20

برده بودند، زنده کرد. تو شوق شهادت را در سینه ها احیا کردی. چه زیبا زمستانِ تنهاییِ خود را به بهار رساندی و چه زیبا در این کویر خشک و عطشناک آب حیات یافتی. شربت شیرین دیدار، گوارای وجودت باد!

می گفتی: زندگی زیباست؛ اما شهادت زیباتر(1) می گفتی: «گردش خون در رگ های زندگی شیرین است اما ریختن آن در پای محبوب شیرین تر است».(2) می گفتی: «اگر مقصد پرواز است قفس ویران بهتر؛ پرستویی که مقصد را در کوچ می بیند از ویرانی لانه اش نمی هراسد».(3) چه زیبا، با رفتنت تمام گفته هایت را معنا کردی. چه زیبا به سید و مقتدای خود حسین علیه السلام اقتدا نمودی و از دست مجروح نایبش، لقب «سید الشهدای اهل قلم» را به سینه چسباندی. تو هم اهل قلم بودی و هم اهل عمل. تو عرفان بلندت را از زبان قلم بیان می کردی که می گفتی: «کربلا مستقر عشاق است و آنان را که از مرگ می هراسند از کربلا می رانند»(4) حال از زبان گویای خودت می گوییم: «ای شهید، ای آن که بر کرانه ازلی و ابدی وجود بر نشسته ای! دستی برآر و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز از این منجلاب بیرون کش».(5)

زیرنویس

عروج پرستوی جامانده مهاجران سرخ سینه، از معبر تنگ شهادت، شهید سید مرتضی آوینی را گرامی می داریم.

1- برگرفته از گنجینه آسمانی، آوینی، سید مرتضی، ص 152، 185، 230.

2- برگرفته از گنجینه آسمانی، آوینی، سید مرتضی، ص 152، 185، 230.

3- برگرفته از گنجینه آسمانی، آوینی، سید مرتضی، ص 152، 185، 230.

4- برگرفته از گنجینه آسمانی، آوینی، سید مرتضی، ص 152، 185، 230.

5- برگرفته از گنجینه آسمانی، آوینی، سید مرتضی، ص 152، 185، 230.