شفصلنامه اشارات - شماره 102 صفحه 60

ص:59

طفل دوازده ساله ای است که نارنجک به کمر می بندد و خود را به زیر تانک می اندازد».

آری، وقتی آسمان می خواهد از زمین جدا شود، عاشقان، خیابان های وصل را این گونه سرخ، خط کشی می کنند و حسین آن روز زلالی های چشمش را به چشم های حیرتمان روانه کرد، تا امروز تمام قلم ها را برای سرودنش کم بیاوریم.

فهمیده مظهر غیرت

نارنجکی از عشق، به جای قلب تو آن روز می تپید و بوی بهار نارنج بهشت می آمد.

شیطان، ماشین ها و تانک های اسباب بازی خود را در شهر ما جولان می داد و نزدیک ترین رگ های گردن به حسین، غیرت بود و خدا. خون او، فرش سرخی بود برای پیاده شدن آزادی و حقیقت، تا امروز نام حسین فهمیده، تمام جمله های عاشقانه را بیافریند. پیش او، آفتاب سایه ای بیش نیست.

رهرو سلوک و عرفان

روزی که مادرت نام محمد حسین را برای تو انتخاب کرد، سرنوشت تو به شهادت پیوند خورد.

در منطقت، دلایل محکمی بود که پاهای تو را برای ماندن لرزان کردند.

خط تو از تمام خط های جبهه مقدم تر بود؛  وقتی ابراهیم وار به دل آتش زدی.

امروز، وقتی کتاب های تاریخ مدرسه، نام تو را صدا می زنند، می فهمم که درخت روح یک انسان در دوازده سالگی، میوه عشق می دهد.

پیام های کوتاه

حسین فهمیده، خلاصه مکتب خمینی بود و نشان داد بزرگی به عقل است، نه به سال.

سالروز شهادت فهمیده، یادآور وجدان های بیدار و قلب های آگاهی است که ایثار را با خون خود معنا می کنند.