تفسیر نمادهای دینی صفحه 100

ص:101

وَ اَمْوالُهم وَ مَا اَرَادَ اَحَدٌ بقُ_م وَ اَهلِهِ سُوءاً اِلّا اَذَلَّه اللهُ وَ اَبْعَدَهُ مِ_نْ رَحْمَتِهِ.(1)

هرگاه بلا و ذلت_ی به شما رسید، به ق_م بروی_د؛ چ_ون آنجا پناهگاه فرزن_دان فاطمه و استراحت­گاه مؤمنان است. زمان_ی فرام_ی­رسد که اولیا و دوستداران­مان از ما می­گریزند و دور م_ی­ش_وند تا به دوست_ی با ما شناخته نش_وند و خ_ون و دارایی شان محفوظ بماند؛ ای_ن به نفعشان است. کس_ی به ق_م و ساکنان_ش س_وءقصد نم_ی­کند، مگر اینکه خ_داون_د او را خ_وار می­کند و از رحمت خ_وی_ش دور می­سازد.

ای_ن روایت، بیشتر درباره دوران خفقان آل_ودی است که بر ف_رزن_دان فاطمه(س) وشیعیان عل_ی(ع) در زمان خلفا و پ_ادشاهان ستمگر گذشته است.

_صف_وان یحی_ی_ می­گوید:

روزی نزد امام ک_اظم(ع) (یا امام رض_ا(ع)) ب_ودم که نام ق_م و ساکنان_ش و گرایش آنان به حضرت مهدی(عج) به میان آمد. در پی آن، امام بر ایشان درود فرستاد و فرمود: خداوند از آنان خشنود باشد. سپ_س افزود: «اِنَّ لِلْجَنَّهِ ثَمانیه اَبْوابٍ وَ واحِدُ مِنْها لِاَهْلِ قُمْ وَهُمْ خِیارُ شِیعَتِن_ِا مِ_نْ بَی_نِ سَ_ائِرِ الْبِلادِ. خَمَّ_رَاللُه تعال_ی وِلَایَتَن_ا ف___ی طِینَتِهِمْ؛ بهشت هشت در دارد و یک_ی از آنها از آنِ قمی­ها است. اهل ق_م، بهتری_ن شیعیان ما از میان دیگر شهرها هستند. خ_داون_د دوست_ی ما را در س_رن_وشتشان آمیخته است».(2)

به گفته _ابومسل_م عبدی_، امام صادق(ع) فرمود:

تربه ق_ُمَّ مُق_َدَّسَهُ وَ اَهْلُها مِنّا وَ نَح_نُ مِنهُم لاَی_ُری_دُه_ُم جَب_َّارٌ بِسُ_وءٍ اِلاّ عُجِّلَتْ عُقُ_وبَتَهُ، مَا لَ_م یُحَوِّلُوا اَحوالَهم فاِذا فَعَلُ_وا ذلِکَ،