تفسیر نمادهای دینی صفحه 27

صفحه 27

ص:28


1- [1] . همان، صص 86-97.

به نظر دیلتای، همه علوم انسانی در سطحی بنیادین، درگیر مسئله­ هرمنوتیکی تأویل کلام انسان است. فهم انسان­ها به معنای فهم کلام فرهنگی آنهاست و این تنها متون را دربرنمی­گیرد، بلکه اشکال گوناگون هنری و کنش­ها (به طور کلی، دین و فرهنگ تاریخی) را نیز شامل می­شود. برخلاف پژوهش علمی در جهان طبیعی، پژوهندگان علوم انسانی نمی­توانند خود را از معادله کنار بکشند. برای فهمیدن انسان، باید انسان بود و این، تقریر دیگری از دور هرمنوتیکی است. دیلتای این فهم را اساساً فهم همدلانه ای می­انگاشت که در آن، فرد با فرافکنی خود در ذهن دیگری (آفریننده­ متن) کلام فرهنگی او را دریابد. او این کلام فرهنگی را ذهن عینی می­نامید. ما از رهگذر این کلام، تجربه­ زیسته­ مؤلف را بازسازی می­کنیم. بنا براین، هرمنوتیک به نوعی روان­شناسی نظری و شهودی تبدیل می­شود که نه تنها معنای متن، بلکه ویژگی­های آفریننده­ آن را نیز بررسی می­کند.

در پایان سده­ نوزدهم، در آلمان، هرمنوتیک به­ عنوان یک روش فلسفی که نه تنها به متون کهن، بلکه به همه پژوهش­های انسانی مربوط است، اعتبار چشم گیری یافت، ولی بعدها ره یافت _دیلتای_ به دلیل آنکه در جست­وجوی «روح مؤلف» بود، بیش از حد رمانتیک انگاشته شد و به­ سبب گرایش زیادش به غرض­ها، هم دلی و اذهان، به روان­باوری متهم گردید. برخی از وارثان اندیشه­ _دیلتای_، برای در امان ماندن از گزند این وضعیت، توجه خود را به­جای «مؤلف» و مفهوم مسئله ساز «نیت مؤلف»، به خود متن و تجربه­ خواندن معطوف ساختند. اینان معتقد بودند اگر هم مؤلف یک متن کاملاً ناشناخته باشد، می­توان آن متن را خواند و فهمید. حتی برای فهم مؤلف از

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه