تفسیر نمادهای دینی صفحه 99

ص:100

1- [1] . احمد بن ابی یعقوب، تاریخ یعقوبی، بیروت، دار صادر، ج 1، ص 144.
2- [2] . ثعالبی، غرز ملوک الفرس، پاریس، ص 709.
3- [3] . احمد بن داود الدینوری، اخبار الطوال، قاهره، دار الثقا فه و الارشاد القوی، الطبعه الاولی، 1960م، ص 67.
4- [4] . علی اصغر فقیهی، تاریخ مذهبی قم،  قم، ص 117.

گرفتاری­ها را از ق_م و ساکنانش دفع می­کنند. هیچگاه گردن­کشی به قمی­ها س_وءقصد نم_ی­کند، مگر آنکه دره_م شکننده جباران، او را ناب_ود می­کند و به مصیبت یا درد یا دشمنی مشغول_ش می­سازد. خداوند، ق_م را از ذهن و خاطر سرکشان در زمان حکومتشان می برد؛ همان­گونه که آنان یاد خدا را به فراموشی سپرده اند.(1)

زمانی امام صادق(ع) شهر ک_وفه را یاد کرد و فرمود:

در آینده، ک_وفه از مؤمنان خال_ی می شود و دان_ش ب_دان پشت می­کند؛ همچنان­که مار بر لانه خ_وی_ش پشت م_ی­کند. آن­گاه عل_م در شهری به نام ق_م ظاه_ر می­شود وآنج_ا معدن عل_م و فضیلت می­گردد؛ به گونه­ای که دیگر به روی زمی_ن کسی که به امور دینی آگاه نباشد، پیدا نم_ی­ش_ود. در آن زمان، حت_ی زنان پرده­نشی_ن ه_م از مسائل دین_ی آگاه_ی می­یابند و ای_ن، هنگام نزدیک ش_دن ظهور قائم ماست. در آن هنگام، خداوند ق_م و ساکنانش را قائم مقام حجت قرار می­دهد و اگر چنین نباشد، زمی_ن ساکنان خود را فرومی برد و دیگر بر روی آن حجت_ی باق_ی نخ_واهد ماند. در آن عصر، عل_م از ق_م به دیگر مناطق جهان در شرق و غرب منتشر می شود. ازاین رو، حجت خدا بر م_ردم تمام م_ی­گردد، به گ_ونه­ای که دیگ_ر کس_ی یافت نمی شود که دست_ورهای دین_ی و عل_م الهی ب_دو نرسیده باشد. آن­گاه قائم(ع) ظهور می­کند و وسیله انتقام و خش_م خ_داوند بر بن_دگان می گردد; چ_ون خ_داون_د از مردم انتقام نم_ی­گیرد، مگر آنکه حجت را انک_ار کنن_د.(2)

امام صادق(ع) در حدیث دیگری فرمود:

اِذَا اَصابَتْکُمْ بَلِیَّهٌ وَ عَنَاءٌ فَعَلَیْکُمْ بِقُمْ، فَاِنَّهُ مَأوَی الْفَاطِمیِّی_نَ وَ مُستَراحُ  الْمُؤمِنی_نَ وَ سَیَأتی زَمَانٌ یُنَفَّرُ اَوْلیاءُُنا وَ مُحِبُّونا عَنَّا وَ یُبعَّدوُنَ عَنّا وَ ذلک مَصْلَحَهٌ لَهُم لِکَیلا یُعرَفُوا ب_ِوَلایَتِنا وَ یَحْقَنُوا بِذلِکَ دِماؤُهُم