دوستی و دشمنی از دیدگاه پیامبر اعظم صلی الله علیه واله صفحه 43

ایمان، پیوند قلبی و گفتار زبانی و عمل با اعضا و جوارح است.

همچنین در روایت دیگری فرمود:

اَلإِیمانُ فِی عَشَرَهٍ: اَلْمَعْرِفَهُ وَ الطَّاعَهُ وَ الْعِلْمُ وَ الْعَمَلُ وَ الْوَرْعُ وَ الاِْجْتِهادُ وَ الصَّبْرُ وَ الْیَقینُ وَ الرِّضا و التَّسْلِیمُ؛ فَأَیُّها فَقَدَ صَاحِبَهُ بَطَلَ نِظامَهُ.(1)

ایمان در ده چیز جلوه گر است: شناخت و پیروی و دانش و عمل و پرهیز و تلاش و استقامت و یقین و رضا و تسلیم بودن. پس مؤمن هر یک را که از دست بدهد، نظام او از هم می پاشد.

2. اتحاد و هم بستگی فرا زمانی و فرا مکانی

دوستی با یکدیگر بر محوری واحد، همه را با هم متحد می کند و اگر این محور، خداوند یکتا باشد که زمان و مکان ندارد، سبب می شود مؤمنان و دوستان خدا در هر عصری و هر نسلی و در مکانی که هستند، جمعیتی واحد به شمار آیند. در این صورت، هیچ تفاوت و اختلاف ظاهری نمی تواند پیوند آنان را از هم بگسلد و حس مسئولیت متقابل آنان را از میان ببرد. پیامبر خدا در این باره فرمود:

المُؤمِنونَ مُتَّحِدُونَ مُتَازِرُون مُتَضَافِرُون کَأَنَّهُمْ نَفْسٌ وَاحِدَهٌ.(2)

مؤمنان با هم متحد و پشتیبان و همکار یکدیگرند، چنان که گویی یک نفرند.

همچنین فرمود: «المُؤمِنُون یَد وَاحِدَهٌ عَلی مَنْ سِوَاهُم؛ مؤمنان در برابر غیر خودشان،