دوستی و دشمنی از دیدگاه پیامبر اعظم صلی الله علیه واله صفحه 52

نقصان (فقر) دچار می کند و چون زکات ندهند، زمین، برکاتش را از زراعت ها و میوه ها و معادن، از آنان دریغ خواهد کرد و چون در صدور احکام ستم کنند، یکدیگر را بر ستم و دشمنی یاری خواهند کرد و اگر قطع رحم کنند، دارایی ها در دست بدان قرار خواهد گرفت و هرگاه به معروف و نیکی امر نکنند و از بدی باز ندارند و از نیکان اهل بیتم علیهم السلام پیروی نکنند، خداوند بدانشان را بر آنان مسلط خواهد کرد(1) و سپس نیکانشان دعا می کنند، ولی اجابت نمی شود.(2)

حتی اصلاح یک فرد نیز می تواند تا حدودی در سرنوشت جامعه مؤثر باشد. از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل شده است:

خداوند برای صلاح آدمی، امر اولاد و اولاد اولاد او و امر اهل خانه های گرداگرد او را اصلاح می کند و تا زمانی که در میان آنان است، ایشان را حفظ می فرماید.(3)

1- [1] . تعبیر روایت چنین است: «سلّط اللّه علیهم شرارهم.» که نشان می دهد، بدان خود جامعه برخوبان چیره می شوند و دیگر لازم نیست نیرویی بیرونی و تهدیدی خارجی آنان را به تباهی کشد.
2- [2] . وسائل الشیعه، ج 41، ص 273، ح 2. همچنین رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «امتم همواره به خیر و صلاح خواهند بود تا زمانی که امر به معروف و نهی از منکر کنند و یکدیگر را بر تقوا کمک نمایند. اگر چنین نکنند، برکات از آنان گرفته خواهد شد و برخی از آنان بر برخی مستولی خواهند شد و هیچ یاوری در زمین و آسمان نخواهند داشت. همان، ص 123، ح 18
3- [3] . المیزان، ج 13، ص 494؛ به نقل از: الدر المنثور سیوطی. در شأن نزول آیه آخر سوره جمعه: «و إذا رأو تجاره أو لهوا انفضّوا إلیها و ترکوک قائماً...» آمده است که در سال قحطی در مدینه، کاروانی از شام در روز جمعه به شهر رسید و با طبل و آلات موسیقی ورود خود را اعلام کرد. بلافاصله پس از شنیدن صدا، مردمی که در نماز جمعه حاضر بودند و خطبه های پیامبر را می شنیدند، نماز را برای تهیه نیازمندی های خود ترک کردند و تنها 12 مرد و یک زن باقی ماندند. پیامبر فرمود: «اگر این گروه اندک هم می رفتند، از آسمان سنگ بر آنها می بارید.» این واقعه می رساند که پای بندی عده ای به دستور خدا می تواند عذاب را از جماعتی بردارد. نک: تفسیر نمونه، ج 24، ص 125.