دوستی و دشمنی از دیدگاه پیامبر اعظم صلی الله علیه واله صفحه 55

که با آن می شنود و چشم او می شوم که با آن می بیند و زبانش می شوم که با آن سخن می گوید و دست او می شوم که با آن برمی دارد و پایش می شوم که با آن راه می رود. اگر مرا بخواند، اجابتش می کنم و اگر از من درخواست کند، به او عطا می کنم و در هیچ کاری که انجام دهنده آن هستم، مانند مرگ مؤمن، تردید نمی کنم، او از مرگ خوشش نمی آید و من نیز ناخشنودی او را نمی پسندم.(1)

بنابراین، هر آنچه در جامعه انجام می دهد، برابر با خواست و اراده خداوند است و برای دیگران جز خیر و برکت در پی ندارد.(2)

10. اثر ایمان و عمل صالح در جلب محبت

خداوند در قرآن کریم می فرماید:

إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا.(3)

کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند، به زودی [خدای] رحمان برای آنان محبتی [در دل ها] قرار می دهد.

بنابراین، پاک بودن و پاک زیستن، دل ها را به سوی دوستی رهنمون می سازد و چه بسیارند افرادی که با مشاهده شیوه و سیره عملی پیامبر اسلام و اولیای الهی، دین اسلام را که چنین پیشوایانی دارد، حق می یافتند و مسلمان می شدند. محدث قمی نقل می کند:

1- [1] . همان، ج 67 ، ص 22.
2- [2] . به این معنا در روایات دیگری تصریح شده است. نک: همان، ج 69 ، ص 129.
3- [3] . مریم: 96؛ تفسیر نمونه، ج 13، ص 144. دلیل این امر روشن است: ایمان و عمل صالح مبتنی بر فطرت انسانی و الهی است و همه دل ها به سوی آن جذب می شوند و حتی بدان نیز نیکان را در دل تحسین می کنند و از رفتار خود و امثال خود بیزارند، اگر چه بیان نمی کنند.