دوستی و دشمنی از دیدگاه پیامبر اعظم صلی الله علیه واله صفحه 65

برقراری روابط بازرگانی، رساندن پیام(1) و مانند آن باشد. در اینجا به مواردی از آن اشاره می شود:

یک _ امان دادن سفیران و پیک های قریش در جریان مذاکره ها

در جریان مذاکره هایی که به پیمان صلح حدیبیه انجامید، قریش در چند نوبت، فرستادگانی را برای مذاکره و تحقیق در مورد اهداف حرکت رسول خدا صلی الله علیه و آله، به مدینه نزد ایشان فرستادند. آن حضرت نیز بدون تعرض به جان ایشان، با آنها وارد مذاکره شد.(2)

دو _ امان دادن به هیئت های نمایندگی قبایل مختلف

پس از فتح مکه و بیشتر از همه در سال نهم هجری، دسته های نمایندگی گوناگونی که به آنها «وفد» گفته می شد، برای دیدار با رسول خدا صلی الله علیه و آله ره سپار مدینه شدند. آنان در مدت محدود اقامت در مدینه، با کمال آرامش زندگی می کردند و با دریافت هدایایی برمی گشتند.(3)

سه _ امان عمومی در جریان فتح مکه

یکی از موارد تأمین، امان نامه رسول خدا صلی الله علیه و آله در ماجرای فتح مکه به هر کسی بود که به خانه خود برود و در خانه اش را ببندد یا به خانه

1- [1] . پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در این باره فرمود: «لا یقتل الرسل ولا الرهن؛ فرستادگان و گروگان ها کشته نمی شوند.» وسائل الشیعه، ج 15، ص 117.
2- [2] . نام سفیران قریش و محتوای سخنان ایشان در تاریخ ثبت شده است. نک: تاریخ پیامبر اسلام، ص 461 به بعد
3- [3] . نام این هیئت ها و اعضای آنها در تاریخ ثبت شده است. نک: همان، ص 650 به بعد.