- مقدمه ناشر 1
- اشاره 3
- مفهوم شعائر 3
- تنوع شعائر 5
- توضیح 6
- الف - آیات شعائر 6
- بررسی ادلّه رجحان 6
- ب - آیات مشابه 8
- واگذاری تطبیق به عرف 11
- اشاره 13
- پاسخ به شبهات 13
- 1 - ضرورت جعل از جانب شارع!! 13
- پاسخ 13
- 2 - لزوم تفویض شریعت 14
- پاسخ 14
- 3 - لزوم تحلیل حرام و تحریم حلال!! 15
- پاسخ 15
- 4 - بازی با مسلّمات شریعت!! 16
- پاسخ 16
- پاسخ 17
- 5 - تعمیم به تمام موارد 17
- 6 - هتک حرمت مبانی اسلام و ارکان شریعت!! 18
- پاسخ 18
- 8 - به استهزا کشانده شدن شریعت!! 19
- پاسخ 19
- پاسخ 20
- برپایی مراسم جشن 21
- فتاوای وهابیان 21
- برپایی جشن، مظهر حبّ و بغض 23
- 1 - خداوند 23
- توضیح 23
- وجوب محبّت 23
- اشاره 23
- 2 - رسول خداصلی الله علیه وآله 24
- عوامل لزوم حبّ آل رسول علیهم السلام 25
- برپایی مراسم از دیدگاه قرآن 28
- اشاره 28
- ب) صفا و مروه 29
- الف) مقام ابراهیم علیه السلام 29
- ج) فدیه 30
- د) رمی جمرات 31
- برپایی مراسم از دیدگاه احادیث 36
- فواید برپایی مراسم 45
- پاسخ 46
- اشکال دوم 46
- پاسخ 46
- بررسی اشکالات وهابیان 46
- اشاره 46
- اشکال اوّل 46
- پاسخ 47
- پاسخ 47
- اشکال چهارم 47
- اشکال سوم 47
- اشکال پنجم 49
- پاسخ 49
- پاسخ 50
- اشکال ششم 50
- تألیفات درباره برپایی مراسم 51
- توضیح 53
- 1 - عزاداری و احیای فرهنگ عاشورا 53
- برخی از شعارهای حسینی 54
- 2 - ارتباط عاطفی امّت با اولیای الهی 55
- 3 - بهره برداری از جوّ معنوی مجالس 56
- 4 - اصلاح و ارشاد جامعه 57
- اشاره 57
- توضیح 58
- عزاداری از مظاهر حبّ و بغض 58
- کسانی که محبّت آن ها واجب است 58
- 1 - خداوند 58
- 3 - آل بیت پیامبرعلیهم السلام 59
- 2 - رسول خداصلی الله علیه وآله 59
- اهل بیت کیانند؟ 60
- دوستی اهل بیت در قرآن کریم 62
- دوستی اهل بیت علیهم السلام در روایات 63
- ادلّه خاص 67
- جلوه های حبّ در زندگی انسان 69
- اشاره 71
- مراتب گریه 71
- توضیح 71
- 1 - گریه ناشی از ارتباط و علاقه 72
- 2 - گریه ناشی از عقیده 72
- مراسم عزاداری و افسردگی 73
- 4 - گریه بر مظلوم 73
- اشاره 79
- توضیح 83
- الف - روایات شیعه 83
- ب - روایات اهل سنت 86
- الف - روایات عامه 88
- بررسی ادله مخالفین 88
- اشاره 88
- پاسخ 89
- ب - روایات اهل بیت علیهم السلام 90
- پاسخ 91
- اشاره 95
- ب - روایات عامّه 96
- سلسله کتاب های پیرامون وهابیت 101
اتفاقی افتاده است؛ همانند هجدهم ذی حجه و این که برخی آن روز را عید می گیرند اصل و اساسی ندارد؛ زیرا پیشینیان و نیز اهل بیت و دیگران آن روز را عید نگرفتند و اعیاد، شریعتی از شرایع است که در آن باید از دستور متابعت نمود، نه آن که بدعت گذاری کرد، این عمل همانند اعمال نصارا است که حوادث حضرت عیسی علیه السلام را عید می گیرند».(1)
2 - شیخ عبدالعزیز بن باز می گوید: «جایز نیست برای پیامبر و غیر پیامبر مراسمی برپا شود و این عمل از بدعت های در دین است؛ زیرا پیامبرصلی الله علیه وآله و خلفای راشدین و دیگران از صحابه و تابعین، این چنین عملی انجام نداده اند».(2)
3 - شورای دائمی فتوای وهابیان می گویند: «جایز نیست در سوگ انبیا و صالحین و نیز زنده کردن یاد آنان در روز تولدشان و برداشتن عَلَم، چراغانی و شمع نصب کردن بر قبورشان مراسمی برگزار شود؛ زیرا تمام این امور از بدعت هایی است که در دین وارد شده و از موارد شرک است و پیامبرصلی الله علیه وآله و انبیا و صالحینِ گذشته این چنین نکرده اند. صحابه و هیچ یک از امامان مسلمین هم در طول سه قرن که بهترین قرن هاست چنین نکردند».(3)