- مقدمه ناشر 1
- اشاره 3
- مفهوم شعائر 3
- تنوع شعائر 5
- توضیح 6
- الف - آیات شعائر 6
- بررسی ادلّه رجحان 6
- ب - آیات مشابه 8
- واگذاری تطبیق به عرف 11
- اشاره 13
- پاسخ به شبهات 13
- 1 - ضرورت جعل از جانب شارع!! 13
- پاسخ 13
- پاسخ 14
- 2 - لزوم تفویض شریعت 14
- 3 - لزوم تحلیل حرام و تحریم حلال!! 15
- پاسخ 15
- 4 - بازی با مسلّمات شریعت!! 16
- پاسخ 16
- 5 - تعمیم به تمام موارد 17
- پاسخ 17
- 6 - هتک حرمت مبانی اسلام و ارکان شریعت!! 18
- پاسخ 18
- 8 - به استهزا کشانده شدن شریعت!! 19
- پاسخ 19
- پاسخ 20
- برپایی مراسم جشن 21
- فتاوای وهابیان 21
- برپایی جشن، مظهر حبّ و بغض 23
- 1 - خداوند 23
- اشاره 23
- وجوب محبّت 23
- توضیح 23
- 2 - رسول خداصلی الله علیه وآله 24
- عوامل لزوم حبّ آل رسول علیهم السلام 25
- اشاره 28
- برپایی مراسم از دیدگاه قرآن 28
- الف) مقام ابراهیم علیه السلام 29
- ب) صفا و مروه 29
- ج) فدیه 30
- د) رمی جمرات 31
- برپایی مراسم از دیدگاه احادیث 36
- فواید برپایی مراسم 45
- پاسخ 46
- پاسخ 46
- بررسی اشکالات وهابیان 46
- اشکال دوم 46
- اشاره 46
- اشکال اوّل 46
- پاسخ 47
- پاسخ 47
- اشکال چهارم 47
- اشکال سوم 47
- پاسخ 49
- اشکال پنجم 49
- پاسخ 50
- اشکال ششم 50
- تألیفات درباره برپایی مراسم 51
- توضیح 53
- 1 - عزاداری و احیای فرهنگ عاشورا 53
- برخی از شعارهای حسینی 54
- 2 - ارتباط عاطفی امّت با اولیای الهی 55
- 3 - بهره برداری از جوّ معنوی مجالس 56
- 4 - اصلاح و ارشاد جامعه 57
- اشاره 57
- عزاداری از مظاهر حبّ و بغض 58
- توضیح 58
- کسانی که محبّت آن ها واجب است 58
- 1 - خداوند 58
- 3 - آل بیت پیامبرعلیهم السلام 59
- 2 - رسول خداصلی الله علیه وآله 59
- اهل بیت کیانند؟ 60
- دوستی اهل بیت در قرآن کریم 62
- دوستی اهل بیت علیهم السلام در روایات 63
- ادلّه خاص 67
- جلوه های حبّ در زندگی انسان 69
- اشاره 71
- مراتب گریه 71
- توضیح 71
- 1 - گریه ناشی از ارتباط و علاقه 72
- 2 - گریه ناشی از عقیده 72
- مراسم عزاداری و افسردگی 73
- 4 - گریه بر مظلوم 73
- اشاره 79
- توضیح 83
- الف - روایات شیعه 83
- ب - روایات اهل سنت 86
- الف - روایات عامه 88
- بررسی ادله مخالفین 88
- اشاره 88
- پاسخ 89
- ب - روایات اهل بیت علیهم السلام 90
- پاسخ 91
- اشاره 95
- ب - روایات عامّه 96
- سلسله کتاب های پیرامون وهابیت 101
1- 126. الارشاد، شیخ مفیدرحمه الله، ص 232.
2- 127. لهوف، ص 112و113؛ بحارالأنوار، ج 45، ص 146.
3- 128. کامل الزیارات، ص 80؛ بحارالأنوار، ج 45، ص 201.
و لطم الوجه و الصدر...»؛(1) «شدیدترین جزع، فریاد و واویلا و صیحه و زدن به صورت و سینه است...».
ب - روایات اهل سنت
اهل سنّت نیز روایاتی را نقل کرده اند که دلالت بر رجحان سینه زنی در سوگ اولیای الهی خصوصاً سالار شهیدان امام حسین علیه السلام دارد. اینک به برخی از آن ها اشاره می کنیم:
1 - ابن کثیر نقل کرده که چون اسیران را بر امام حسین علیه السلام و اصحابش مرور دادند زنان شیون کشیده، به صورت خود زدند، و زینب صدا بلند کرد: «یا محمّداه...».(2)
این در حالی است که هرگز امام سجادعلیه السلام که همراهشان بود به عمل آنان اعتراض نکرد.
2 - زمانی که امام حسین علیه السلام در کربلا چنین رجز خواند:
یا دهر افّ لک من خلیل
کم لک فی الاشراق و الاصیل
صدا به گوش زینب علیها السلام رسید. در این هنگام پیراهن خود را چاک داده، بر صورت خود زد و سربرهنه از خیمه بیرون آمد و فریاد برآورد: واثکلاه، واحزناه.(3)